Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/21127 K.2019/19832

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 2004 yılı Mart ayından iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmaksızın feshedildiği 22/12/2011 tarihine kadar çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık ücretli izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının sigortasız çalışmasının mümkün olmadığını, davacının çalıştığı restoran işyerinin Belediye tarafından dava dışı şirkete kiralandığını ve dava konusu alacaklardan sorumlu olmadıklarını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraflar vekilleri temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davalı ... temyizi bakımından;

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Dosya içeriğine göre; hüküm altına alınan ve fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak temyize konu edilen toplam miktar 1.609,46 TL olup karar tarihi itibari ile 2.190,00 TL temyiz kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı ... vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427, 432. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Davacı ve davalı ... temyizi bakımından;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalı ...'ün aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Yukarıda fazla çalışmanın ispatı konusunda anlatılan ilkeler, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yapılan çalışmaların ispatı açısından da geçerlidir.

Somut olayda, davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile fazla mesai ücreti alacakları davacı tanık beyanlarına göre 01/01/2008-31/12/2010 tarihleri arası haftanın yedi günü 08.00-19.00 saatleri ara dinlenme dikkate alınarak haftada 25 saat, 01/01/2011 tarihinden sonraki dönemde ise haftanın altı günü 08.00-19.00 saatleri arası haftada 15 saat fazla mesai yaptığı ve dini bayramların ilk iki günü dışındaki tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabulü ile hesaplanmıştır.

Fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ispatı konusunda, dosya içerisinde, işyerindeki çalışma düzenini gösterir kayıt bulunmadığından davacının anılan çalışmaları davacı tanıklarının beyanlarına göre hesaplanmış ise de davacı tanıkları ... ve ...’ın davalı işyerinde 2008 yılından önce çalıştığı ve davacının çalışma düzenini bilemeyeceği,

davacı tanığı ...’ın ise işyerinde çalıştığını beyan ettiği süreye göre fazla çalışma hesaplanan dönemin tamamında çalışma koşullarını bilemeyeceği anlaşılmış olup davacı tanığı ...’ın davacıyla birlikte çalıştıklarını beyan ettiği 2010 yılı Mayıs ayı ile 2011 yılı Temmuz ayı arasıdaki dönem yönünden ulusal bayram ve genel tatil ile fazla çalışmasının ispatlandığı gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.