Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/21392 K.2019/19474

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekillince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Islah, iyi niyetli tarafın, davayı açtıktan veya kendisine karşı bir dava açıldıktan sonra öğrendiği olgularla ilgili yanlışlıklarını düzeltmesine, eksiklikleri tamamlamasına, bu çerçevede yeni deliller sunabilmesine olanak sağlayan bir kurumdur.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 176 ve ardından gelen maddelerinde ıslah kurumu ayrıntılı şekilde düzenlenmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 176. maddesinde, taraflardan her birinin yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebileceği ve aynı davada tarafların ancak bir kez ıslah yoluna başvurabileceği düzenlenmiştir. Aynı davada ikinci kez ıslah yoluna başvurulması halinde bu yöndeki talebin reddi gerekir.

Somut olayda, davacı taraf 31/07/2009 havale tarihli kısmi dava dilekçesi ile işçilik alacaklarını talep etmiş, 06/07/2012 havale tarihli dilekçesi ile dava konusu alacaklarını 02/05/2012 tarihli hesap raporundaki miktarlara göre kısmen ıslah etmiş, 17/11/2015 havale tarihli bilirkişi raporunun düzenlenmesinden sonra verilen 16/12/2015 tarihli dilekçesi ile de taleplerini anılan raporda hesaplanan miktarlara göre tekrar ıslah etmiş ve raporda belirlenen alacak miktarlarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Mahkemece, davanın ikinci defa ıslah edildiği dikkate alınmaksızın, 16/12/2015 tarihli dilekçe ile talep edilen miktarlara hükmedilmesi hatalıdır.

Kabule göre de davacının 16/12/2015 tarihli ikinci ıslah dilekçesinin aynı tarihli celsede davalı vekiline elden tebliğ edilerek 27/01/2016 tarihli gelecek celseye kadar ıslah dilekçesine karşı beyanda bulunmak için süre verildiği ve davalının 06/01/2016 tarihli dilekçe ile ıslaha karşı beyanlarını içerir dilekçe vererek zamanaşımı itirazında bulunduğu ve bu itibarla davalının verilen sürede beyan dilekçesini verdiği görülmüş ise de ıslaha karşı zamanaşımı def'inin ıslah dilekçesinin tebliği tarihinden itibaren iki haftalık süre içerisinde ileri sürülmesi zorunludur.

Mahkemece, bu sürenin uzatılması mümkün değildir. Anılan sebeple mahkemece 16/12/2015 tarihli ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı def'inin dikkate alınmaması isabetli olmuştur.

Ancak dosya içeriğine göre davacı yanca verilen 06/07/2012 havale tarihli ilk ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliğ edilmediği görüldüğünden davalının ıslaha karşı yaptığı zamanaşımı itirazının ilk verilen ıslah dilekçesi yönünden süresinde ve usulüne uygun olduğunun kabulü ile davacının hak kazandığı alacak miktarlarının yöntemine uygun biçimde ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı itirazı değerlendirilerek belirlenmesi gerekmektedir. Anılan yönler düşünülmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozma sebebidir