KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/21578 E., 2018/26620 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2018
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, ... İş Mahkemesi'nin ... Esas sayılı dosyası ile davacının iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı neden olmadan feshedilmesi nedeni ile alacak davası açıldığını ve Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, bu sefer haksız fesih nedeni ile davalıdan maddi ve manevi tazminat talebinde bulunduklarını belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 30.000,00 TL manevi, 50,00 TL kazanç kaybı, 50,00 TL mahrum kalınan işsizlik ödeneği bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dava iş sözleşmesinin haksız feshedilmesinden kaynaklı maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.
Mahkemece her iki tazminat talebi yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Bu durumda, maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tazminatların toplam tutarı üzerinden tek bir vekalet ücreti takdiri cihetine gidilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/21578, K. 2018/26620, 10 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama