Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/22560 K.2016/20469

Mahkeme, davanın usulden reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki beldin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

6100 sayılı Kanun'un "Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri" başlığı altındaki 331. maddesinin 2. fıkrasındaki "görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararlarından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder.

Görevsizlik yetkisizlik ve gönderme kararından sonra davaya başka bir mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkum eder. " düzenlemesi uyarınca yargı yolu ile görevsizlik kararı sonucu verilen red kararları henüz davayı esastan sonuçlandırmadığından davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde yargılama giderine de o mahkemece hükmolunmalı, yargılamaya başka mahkemede devam edilmemesi durumunda kararı veren mahkemece dosya üzerinden davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkum etmelidir.

Anılan Kanun'un 323/ğ maddesi gereğince yargılama giderlerinden sayılan vekâlet ücreti konusunda da aynı kural uygulanmalıdır.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/3. maddesinde; "Kanunlar gereği gönderme, yeni mahkemeler kurulması, işbölümü itirazı nedeni ile verilen tüm gönderme kararları nedeni ile görevsizlik, gönderme veya yetkisizlik kararı verilmesi durumunda avukatlık ücretine hükmedilmez " düzenlemesi yer almaktadır. Ancak bu düzenlemenin kıyas yolu ile Yargıtay ve idare mahkemesi kararları ile şekillenen yargı yolu sebebi ile red kararlarında uygulanması mümkün değildir.

Mahkemece bu hususlar gözardı edilerek davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Ancak, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.