KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/22638 E., 2019/22038 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
344 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, iş sözleşmesini davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalıların Cevaplarının Özeti:
Davalılar vekilleri, davanın reddini talep etmişlerdir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı TÜBİTAK vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı TÜBİTAK’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta hükme esas alınan bilirkişi raporunda yıllık izin alacağı hesaplanırken davalıların sorumlu oldukları miktarlar belirtilmiştir. Mahkemece ,hüküm altına alınan yıllık izin ücreti yönünden, davacının davalılardan TÜBİTAK bünyesinde son alt işveren davalı ... Tem. İnş. San. Tic. Ltd. Şti.’nde geçen hizmet süresine göre belirlenen tutardan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmaması hatalıdır.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanması uygun bulunmuştur.
3-Davalı TÜBİTAK’ın harçtan muaf olduğunun gözetilmemiş olması hatalıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç:Yukarıda yazılı sebeplerden,
a) Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin tamamen çıkartılarak yerine, “2-Brüt 4.646,60 TL izin ücretinden 3.717,28 TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen ,bakiye 929,32 TL'sinin davalı ... Ltd.Şti.'den dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine”
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/22638, K. 2019/22038, 2 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama