Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/23426 K.2019/20926

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı Bakanlığa ait hastanede davalı şirkete bağlı temizlik işçisi olarak çalıştığını, dini ve milli bayramlarda, resmi tatil günlerinde çalışmasına rağmen ücretinin ödenmediğini, vardiya sistemine geçildiği tarihe kadar her yıl akşam 16.30 - 07.30 saatleri arasında çalıştığını ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, ayrıca talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını savunmuştur.

Davalı şirket vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, davacının haftada 6 gün 16.30-07.30 saatleri arasında günde 15 saat çalıştığı, bu süreden 2,5 saat ara dinlenme süresi mahsup edildiğinde, davacının haftalık 75 saat çalıştığı kabul edilerek sonuca gidilmiştir.

Ne var ki, Dairemiz incelemesinden geçen benzer dosyalarda aynı yerde aynı çalışma düzeninde çalışan temizlik işçilerinin çalışma düzeninin 16.30-07.30 saatleri arasında bir gün çalışıp diğer gün istirahat şeklinde olduğu, böylece bir hafta 4 gün 13 saat, diğer hafta 3 gün 13 saat çalıştığı kabul edilerek hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır ( Dairemizin 2015/30741 esas ve 2016/30390 esas sayılı kararları).

Eldeki dosyada, emsal dosyalarda benimsenen çalışma biçiminden farklı sonuca ulaşmayı gerektiren bir durum olup olmadığı araştırılmamıştır. Bu itibarla öncelikle emsal dosyalar getirtilmeli, eldeki dosyanın davası ile bu dosyalardaki davacıların işyerinde çalıştıkları tarihler, ifa ettikleri iş gibi yönlerden gerekli araştırma yapılarak oluşacak sonuca göre davacının haftada kaç gün çalıştığı belirlenmelidir.

Mahkemece, emsal dosyalarda kabul edilen çalışma düzeni ile ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmadan eksik inceleme davacının haftada 6 gün 16.30-07.30 saatleri arasında çalıştığının kabulü yerinde değildir.

Belirtilen yönlerden gerekli araştırma ve inceleme yapıldıktan sonra, dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacının çalışma düzeninin doğru şekilde belirlenmesi ve sonucuna göre davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.Kabule göre ise, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının sonuç olarak haftada 75 saat çalıştığı kabul edilmesine rağmen,