KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/24005 E., 2019/21515 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Kasım 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshetiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.4857 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.Somut uyuşmazlıkta, davacıya yıllık izin kullandırıldığının ispat edilemediği, 8 yıllık çalışma süresine tekabül eden 130 gün yıllık izin hakkının bulunduğu gerekçesiyle yıllık izin ücreti hesaplanmıştır.
Dosyaya sunulan davacı tarafından imzalı ücret bordrolarında (2015/1. ay 10 gün, 2014/3. ay 20 gün, 2014/12. ay 20 gün, 2012/4. ay 20 gün, 2012/12. ay 20 gün, 2009/12. ay 14 gün, 2007/8. ay 14 gün olmak üzere) 118 gün izin kullandığının belirtildiği tespit edilmiştir. Bordrolara davacının itirazı da olmamıştır.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/24005, K. 2019/21515, 26 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama