KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/26247 E., 2019/24368 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Aralık 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK-TAZMİNAT
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir.
Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. madde yollaması ile aynı Kanun'un 434. maddesi gereğince işlem yapılması ve 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir.
8 günlük süre içinde temyiz edilmeyen, temyiz defterine kaydı yapılmayan veya verilen kesin süre içinde temyiz harç ve gideri yatırılmayan kararlar kesinleşmiş olur.
Gerekçeli karar davalı vekiline usulüne uygun olarak 20.05.2016 tarihinde tebliğ edilmiş olup 8 günlük yasal süre geçtikten sonra davalı vekili tarafından 11.07.2016 tarihinde temyiz edilmiş olduğu görülmekle birlikte Mahkemece “...temyiz harçlarının yatırıldığı tarihten 16 gün geçmesine rağmen tarafınızca halen temyiz dilekçesi Mahkememize sunulmamıştır.
İş bu muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren 1 haftalık süresi içerisinde gerekçeli temyiz dilekçenizin mahkememize ibraz edilmemesi halinde temyiz talebinizden vazgeçmiş sayılacağınız ihtar olunur.” şeklindeki açıkça hukuka aykırılık teşkil eden bir muhtırayla usulüne uygun temyiz talebinde bulunmayan davalı tarafa yeniden temyiz etme fırsatının da tanınamamayacağının anlaşılmasına göre, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesi gereğince süre aşımı nedeniyle temyiz isteminin REDDİNE,
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/26247, K. 2019/24368, 24 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama