Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/2676 K.2019/808

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının kapatılan ... Belediyesinde akaryakıt istasyonunda pompacı olarak 11.05.2004 tarihinden itibaren çalıştığını, kapatılan belediyenin ... Belediyesine devredildiğini, 27.06.2014 tarihine kadar geçici olarak ... Belediyesinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini, sabah 06:00 akşam 18.00 arası 12 şer saatlik vardiyalarla 7 gün çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatili ve ikramiye alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak davacının geçici işçi olarak geldiğini, yasa gereği 5 ay 29 günden fazla çalıştırılamayacağından iş sözleşmesinin yasal mevzuat gereği son bulduğunu, açılan davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacağının olduğu hususunda davacının ispata yarar herhangi bir delil sunamadığı gerekçesiyle davacının fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret taleplerinin reddine, diğer isteklerin ise kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir. Ayrıca Postalar Halinde İşçi Çalıştırılarak Yürütülen İşlerde Çalışmalara İlişkin Özel Usul Ve Esaslar Hakkında Yönetmelik’in gece çalışma süresini düzenleyen 7/son maddesine göre postalar halinde işçi çalıştırılarak yürütülen işlerde, çalışma süresinin yarısından çoğu gece dönemine rastlayan bir postanın çalışması, gece çalışması sayılır.

Somut olayda, davacı pompacı olup çalışma sisteminin iki işçi nöbetleşe 12 saat çalışıp 12 saat dinlenme şeklinde olduğu hafta tatilinde, bayram ve genel tatillerde çalışıldığı tanıklarca beyan edilmiştir. Ayrıca bir hafta gece bir hafta gündüz vardiyasında çalıştığı da ifade edilmiştir.

Yapılacak iş; bu çalışma düzenine göre fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışmalarını hesaplayıp söz konusu alacak taleplerini hüküm altına almaktır.

3-İkramiye alacağı olarak (kanuni ikramiye) yasal ilave tediye alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. İlave tediye alacağına yasal faiz işletilmesi gerekirken en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi de hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davacının ve davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.