KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/27069 E., 2020/367 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ocak 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; fazla mesai alacağı, ücret farkı ve ikramiye farkı alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Taraflar arasında hükmedilen alacakların faizlerinin başlangıcı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Somut olayda, mahkemece davaıcnın hüküm altına alınan fazla mesai ücret alacağına dava ve ıslah tarihleri gözetilerek faiz başlangıç tarihleri belirlenmiştir.
Ancak, davacı tarafın dava dilekçesindeki faiz talebi ödenmesi gereken tarihten itibaren olup, dava açılmadan önce davacı tarafın davalı tarafa gönderdiği 28.05.2013 tarihli ihtarname ile dava dilekçesinde belirttiği alacakları talep etmiştir.
Bu durumda, davacının hüküm altına alınan fazla mesai ücretinin faiz başlangıcı olarak temerrüt tarihi gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/27069, K. 2020/367, 15 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama