Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/3194 K.2019/216

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalı Belediyeye ait işyerinde çalışmakta iken 6111 sayılı Kanun gerekçe gösterilmek suretiyle başka bir Kuruma nakledildiğini, davacının 2006-2009 yılları arasında fiilen çalıştığı halde birer ay ücretsiz izinli olarak gösterildiğini, üç aylık döneme ilişkin sosyal yardım yemek yol ve ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek yıllık izin ücreti, yakacak yardımı alacağı, üst grup ücret farkı alacağı, sosyal yardım alacağı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının yevmiyeli işçi olarak çalışmakta iken naklen bir başka Kuruma atandığını, çalıştığı döneme ilişkin tüm alacaklarının hesaplanarak ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, yasal süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin kullandırılmayan ücretli izin alacağına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin, herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve sona ermenin haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 166. maddesinin 5. fıkrasında “Ataması tekemmül ettirilen işçiler, çalıştıkları kurumlarınca atama emirlerinin tebliğini izleyen günden itibaren beş iş günü içinde yeni görevlerine başlamak zorundadırlar. Bu süre içinde yeni kurumunda işe başlamayan işçilerin atamaları iptal edilerek 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesine göre iş sözleşmeleri sona erdirilir." şeklinde düzenlemeye yer vermiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının 6111 sayılı Kanun uyarınca başka bir kuruma nakledildiği, iş sözleşmesinin nakledildiği kurumda aynen devam ettiği, nakil işleminin fesih niteliğinde olmadığı dosya kapsamı ve sözü edilen kanun hükmü ile sabittir.

Somut olayda, iş sözleşmesinin feshinin söz konusu olmadığı dikkate alınmadan iş sözleşmesinin feshine bağlı talep edilebilecek izin ücreti alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasındaki bir başka uyuşmazlık yakacak yardımı, yakacak yardımı işlemiş faizi, fazla çalışma ücreti ve fazla çalışma ücreti işlemiş faiz alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı noktasındadir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde 700,00 TL yakacak yardımı alacağı ve 700,00 TL yakacak yardımı işlemiş faiz alacağı talep etmiş olup, bilirkişi raporu doğrultusunda söz konusu alacaklarını ıslah etmiştir. Davalı taraf ıslaha karşı zamanaşımı def’i ileri sürmüş ise de, mahkemece zamanaşımı def’i dikkate alınmadan dava ve ıslah dilekçesinde talep edilen miktar doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ne var ki, dosya kapsamından talep konusu yakacak yardımının ait olduğu dönemlere göre, ıslah tarihi olan 14.10.2015 tarihi itibariyle beş yıllık zamanaşımı süresi dolmuştur. Bu bakımdan anılan alacak yönünden ıslah tarihi itibariyle zamanaşımı def’i dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

4-Somut uyuşmazlıkta Mahkemece 04.05.2014 tarihli bilirkişi ek raporuna göre davacının fazla çalışma alacağının hüküm altına alındığı ifade edilerek 311,26 TL fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de, hükme esas alınan raporda hesaplanan fazla çalışma ücreti ile raporun sonuç kısmında belirtilen rakam birbirinden farklıdır. Mahkemece hüküm altına alınan 311,26 TL fazla çalışma alacağının dayanağının denetime elverişli biçimde ortaya konulması gerekmekte olup, kararın bu yönüyle de bozulması gerekmiştir.