Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/3247 K.2019/276

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait işyerinde ... illerinden sorumlu bayi yöneticisi olarak 01.07.2013-27.07.2015 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin geçerli bir hukuki sebep gösterilmeksizin, ihbar süresi verilmeksizin feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının bayi yöneticisi olarak çalıştığını, şirket tarafından büyük bir kampanya yapıldığını ve bu kampanya için davacının üzerine düşen görevi yerine getirmediğini, bu durumun şirketi zarara uğratması nedeniyle davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının henüz işe iade davası devam ederken işbu işçilik alacakları davasını açtığı, işe iade davası feshin geçersizliğinin tespitine dair bir tespit davası olup, işe iade davası devam ederken iş sözleşmesi askıda olduğundan bu dönem içinde feshe bağlı alacaklar olan kıdem ve ihbar tazminatı istenemeyeceği gerekçeleriyle kıdem ve ihbar tazminatı talepleri bakımından dava şartları bulunmaması sebebiyle davanın usulden reddine; davacının fazla çalışmaya yönelik talebinin ise tefrik edilerek ayrı bir esas üzerinden yürütülmesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının talep ettiği feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatları konusunda nasıl bir karar verilmesi gerektiği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğinden, davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma alacağını talep ettiği iş bu davayı açtığı gün ayrıca işe iade davası da açtığı, işe iade davasında yapılan yargılama sonucunda davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığı gerekçesi ile davasının reddine karar verildiği ve kararın davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 28.11.2016 tarih 2016/28453 esas ve 2016/26030 karar sayılı ilamı ile davalı feshine konu eylemin haklı neden ağırlığında olmadığı; ancak geçerli neden teşkil ettiği anlaşıldığından, bu değişik gerekçe ile hükmün onandığı görülmektedir.

İşçi feshin geçersizliği isteminde bulunduğu davadan başka, kıdem ve ihbar tazminat istemi ile bir dava da açmış bulunabilir. Bu durumda, feshin geçersizliğine ilişkin dava bekletici mesele yapılmalıdır. Neticeye göre, işe iade davası reddedilmiş ve red kararı kesinleşmiş ise fesih mahkeme kararının sonuca göre haklı yada geçerli hale geleceğinden alacak davasına devam edilmelidir.

Yine, işe iade davası kabul edilmiş ve karar kesinleşmiş ancak işçi süresinde işe başlama başvurusunda bulunmamışsa veya başvuruda bulunmuş ancak işverenin süresinde işe davet etmesine rağmen işçi işe davete icabet etmemiş ise fesih geçerli hale geleceğinden alacak davasına devam edilmelidir.

Ancak işveren işçiyi süresinde başvuruya rağmen işe başlatmamış ise eldeki alacak davasının feshe bağlı alacaklar açısından erken açıldığının kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacağının bu nedenle usulden reddine karar verilmelidir. Feshin geçersizliğine karar verilmesi ve işçinin işverene başvurması üzerine işe başlatılması halinde ise davaya konu fesih ortadan kalktığından, feshe bağlı alacaklar reddedilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, iş bu dava bakımından feshin geçersizliğine ilişkin davanın bekletici mesele yapılması gerekirken yapılmaması hatalı ise de; Dairemiz 28.11.2016 tarih 2016/28453 esas ve 2016/26030 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere davalı tarafından yapılan feshin geçerli nedene dayandığı sabit olduğundan kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin esastan değerlendirilmesi gerekmektedir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.