Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/32716 K.2020/4651

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait otel işyerinde aşçı olarak 01.06.2012 tarihinden iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiği 05.02.2015 tarihine kadar çalıştığını, fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını ancak karşılığının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının 05.02.2015 tarihinde mesaisini yarım saat erken bıraktığını, 06-07-08-09.02.2015 tarihlerinde devamsızlık yaptığını, 12.02.2015 tarihinde mazeret bildirmesi için ihtar gönderildiğini, davacının devamsızlık sebebi ile iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama toplanan deliller ve yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç iş günü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Somut olayda davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından 05.02.2015 tarihinde feshedildiğini iddia etmiştir. Davalı taraf ise davacının devamsızlık yaptığını tutulan tutanaklar doğrultusunda mazeretini bildirmesinin istendiğini davacının iş sözleşmesinin devamsızlık sebebi ile haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Dosya içinde davacının 04.02.2015 tarihinde ustabaşı ile tartıştığına ve üzerine yürüdüğüne ilişkin tutanak ile ayrıca 06-07-08-09.02.2015 tarihlerinde devamsızlık yaptığına ilişkin tutanaklar tutulmuştur.

Dosya içeriğinde yer alan 04.02.2015 tarihli tutanakta adı geçen ...'in yargılama sırasında davacı tanığı olarak verdiği ifade de davacının ustabaşı ile sözlü tartıştığını, karşılıklı küfür ve hakaret edildiğini davacının bu olay sebebi ile işveren tarafından işten çıkarıldığını beyan etmiştir.

Davalı tarafından ise davacının iş sözleşmesinin 04.02.2015 tarihinde meydana gelen sataşma ve hakaret sebebi ile sona erdirildiğine ilişkin savunma yapılmamış devamsızlığa dayanılmıştır. Davacının 06.02.2015 tarihli PTT' den gönderdiği belgede işten 05.02.2015 tarihinde çıkartıldığını ve tarafına kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücretinin diğer alacaklarının 3 gün içinde ödenmesini istediği görülmüştür.

Davacının gönderdiği ihtarname ile devamsızlığın işveren tarafından 05.02.2015 tarihine çıkarılması sebebine dayandığı gibi işyerinde çalışan ve davacı tanığı olan aynı zamanda işverenin 04.02.2015 tarihli ustabaşı ile davacı arasında tartışma yaşandığına ilişkin tutanakta imzası bulunan tanık ... tarafından işveren tarafından çıkarıldığı doğrulandığından davacının kıdem ve ihbar tazminatının kabulü gerekirken reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.