Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/33440 K.2017/288

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ve davalı ... Durgal Berkem, ..., ... ve ... vekillerince istenilmesi ve davalılardan Ayşe Durgal Berkem ve ... avukatları tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07.07.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı ...

Durgal Berkem ve ... adlarına vekilleri avukat ... ve ... geldiler, davalı ... ve ... adına kimse gelmedi, karşı taraf adına vekili Avukat ... geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi ve eksikliğin giderilmesi için mahkemesine geri çevrildi. Eksiklik giderildikten sonra dosya yeniden Dairemize gelmekle, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalılar ... ve ... vekili, davalılar ... ve ... vekili ile davalı ... temyiz etmiştir. Mahkemece, 03.05.2016 tarihli ek kararla, muhtıra tebliğine rağmen temyiz harçlarının ödenmemesi sebebiyle, davalı ...’nun kararı temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmiş, ek karar davalı ... tarafından temyiz edilmemiştir.

...-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının ve davalılar ..., ..., ... ile ...’nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davalıların, davacıya karşı müteselsilen sorumlu oldukları sabittir. Ancak, müteselsil borçlulardan birinin ileri sürdüğü zamanaşımı def’inden, zamanaşımı def’ini ileri sürmemiş olan borçlunun yararlanması mümkün değildir.

Dosya içeriğine göre, davalılar ... ve ... vekili tarafından sadece davaya karşı zamanaşımı def’inin ileri sürüldüğü; davalılar ... ve ... vekili tarafından hem davaya (davaya cevap dilekçesinin ıslahı yoluyla davaya karşı) hem de ıslaha karşı zamanaşımı def’inin ileri sürüldüğü; davalı ... tarafından ise davaya ve ıslaha karşı zamanaşımı def’inin ileri sürülmediği anlaşılmaktadır.

Zamanaşımı def’ilerinden etkilenen fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları bakımından, davalıların sorumluluklarının belirlenmesinde bu yöne dikkat edilerek yeniden bir değerlendirme yapılmalıdır.

Kabule göre de, ıslah tarihinin (ve ıslah harçlandırma tarihinin) 13.02.2012 olmasına rağmen, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ıslaha karşı zamanaşımı def’inin değerlendirmesinde ıslahın 17.04.2012’de gerçekleştiğinin kabulü hatalı olmuştur.

Mahkemece, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları bakımından, dava ve ıslah tarihi ayrımı yapılarak faiz başlangıç tarihinin belirlenmesi gerekirken, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarında sadece ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi; ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağında ise bir kısım davalıların sadece ıslah tarihinden itibaren işleyecek faizden sorumlu olduklarının kabul edilmesi hatalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.