Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/5373 K.2016/14163

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu'nun işverenin ödeme aczine düşmesi başlığını taşıyan Ek 1. maddesine göre, davalı şirket çalışanlarına üç aylık ödenmeyen ücret alacaklarının ücret garanti fonundan ödendiğini, ancak davalı şirketin ...Asliye Hukuk Mahkemesi'nde 2010/... esas numarasıyla açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda mahkemenin 2010/... karar ve ...2010 tarihli kararı ile feragat sebebiyle reddedildiğini, iflasın ertelenmesi durumunun ortadan kalktığını,

bu sebeple ücret garanti fonu kapsamında davalı şirket çalışanlarına ödenen 21.115.70 TL'nin kanuni faizi ile birlikte ödenmesinin istendiğini, ödenmemesi üzerine icra takibi yapıldığını, borçlu şirkete ödeme emri gönderildiğini, ancak davalı şirketin itiraz ederek takibi durdurduğunu, itirazın haksız ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek davalı tarafından yapılan itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, açılan davanın yerinde olmadığını, ...İcra Müdürlüğünde başlatılan takibin dayanağının olmadığı, 2008-2009 yılında meydana gelen ekonomik bunalım sonucunda şirkete kredi veren bankaların kredilerin kapatılmasını istemesi,

pazarda talep daralması oluşması ve benzerleri sebeplerle şirketin ödeme güçlüğü içine düştüğünü, borçlarını ve tesiste çalışan işçilerin ücretlerini ödeyemediğini, bu sebeple ...Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açarak iflasın ertelenmesini istediklerini, mahkemece iflasın bir yıl süre ile ertelenmesine karar verildiğini, iflasın ertelenmesi kararına itiraz üzerine mahkemece itirazın kabul edilip, 12.10.2009 tarihli ek kararla iflasın ertelenmesi kararının kaldırılmasına karar verildiğini, bu kararın da temyizi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesince bozulduğunu, bozma kararından sonra iflasın ertelenme isteminin ve davanın geç sonuçlanacağı,

şirket çalışanlarının ve müşterilerinin olumsuz etkileneceği düşünülerek envanterde kayıtlı taşınır ve taşınmaz malların bir bölümünün satılarak küçülme ve satıştan elde ettiği parayla ödeme yolu üzerinde çalışılmaya başlandığını, 6111 sayılı Borçların Yapılandırılması ile ilgili Kanunun da bu kararın verilmesinde etkili olduğunu, neticede şirketin gayri menkullerinin satıldığını, bu işlemler sırasında banka kredilerinin durdurulması,

borçlularının ödemelerini aksatmaları, pazarda oluşan daralma sebebiyle şirketin acze düştüğü, işçilerin 2009 yılının Şubat, Mart, Nisan aylarının ücretlerinin ödenmesi için 4447 sayılı Kanun'dan faydalanmak için davacı kuruma başvurduklarını, bu fondan 21.115,70 TL'nin karşılıksız olarak ödendiğini, daha sonra iflasın ertelenme davasında feragat etmeleri üzerine davacı kurumun yapılan ödemeyi geri istediğini, bu talebin dayanağının bulunmadığını, iflasın ertelenmesi davasından şirketin ekonomik durumunun düzelmesi,

tedbir kararına ihtiyaç duyulmamasından değil, mahkemenin iflas kararı vermesi halinde şirketin alacaklarının ve işçilerin durumunun daha kötüye gidebileceği, yem fabrikasının ve alabalık işletme tesislerinin satılması ve borçların bir bölümünün ödenip, bakiyesinin ileri tarihlerde ödenmesi hususunda anlaşma yapılması ve borçlu bulundukları bankaların, borçlarını yapılandırarak uzun bir süreye yayması ile 6111 sayılı Kanunla Vergi ve Sosyal Sigortalar Kurumu Borçlarının otuzaltı aya yayma imkanının bulunması sebebiyle feragat ettiklerini belirterek, açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davalı şirket tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasından feragat edilmesi ve davanın reddine karar verilmesi sebebiyle, işçilere yapılan ödemelerin istenmesinin kanunun ve Sosyal Sigortalar Sisteminin özüne aykırı olduğunun düşünüldüğü, yapılan bu ödemelerin, daha sonra şartların ortadan kalkması sebebiyle iadesinin isteneceğine dair kanunda herhangi bir düzenleme de bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin ...2014 tarihli, 2013/... esas 2014/... karar numaralı ilamı ile ''Davacı kurum, işverence ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/... esas, ... karar sayılı iflas erteleme kararını ibraz ederek Ücret Garanti Fonu ile ilgili başvuruda bulunması üzerine ücretini alamayan işçilere Ücret Garanti Fonundan ödeme yapmıştır.

Söz konusu kararın Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 10.02.2010 tarihli ilamı ile bozulması üzerine ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/... esas, ... karar sayılı kararı ile feragat sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davalı işverenin açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasından feragat etmesi ve dosyadaki bilgi ve belgeler kurumun ödeme yaptığı tarihte davalı şirket işçilerinin fondan yararlanma şartlarının mevcut olmadığını göstermektedir.

Dolayısı ile şartları mevcut olmadığı halde davalı işverenin ödemek zorunda olduğu ücretin kurum tarafından ödenmesi sebebiyle işverenin sözü edilen ücreti kuruma ödeme yükümlülüğü doğacağı açıktır. Mahkemece bu husus dikkate alınmadan yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır'' gerekçesi ile bozulmuştur. Bozmaya uyan mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, davacı lehine %20 icra inkar tazminatına hükmedilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında icra inkar tazminatının miktarı hususunda uyuşmazlık konusudur.

İcra inkar tazminatını düzenleyen İcra ve İflas Kanunu'nun 67/2. maddesindeki %40 ibaresi, 02.07.2012 tarihinde ve 6352 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile % 20'si şeklinde değiştirilmiş olup; İcra ve İflas Kanunu'nun 67. maddesinde değişiklik yapan 6352 sayılı Kanunun 11. maddesi 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 6352 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanunu'na eklenen geçici 10. maddeye göre, bu kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce, başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir. Geçici 10.maddesindeki "takip işlemleri" ibaresini takip talebi olarak anlamak gerekir.

Bu durumda, 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan ve açılacak olan itirazın iptali davalarında; icra inkar tazminatı asgari %40 olarak uygulanacaktır. 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra, yapılan icra takipleri üzerine açılacak itirazın iptali davalarında, icra inkar tazminatı %20 olarakuygulanacaktır.

Somut olayda, davacının başlattığı icra takibinin tarihi 10.10.2011 olup, 6352 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanunu'na eklenen geçici 10. maddesi uyarınca, %40 inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, %20 inkar tazminatına hükmedilmesi doğru değildir. Bu husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç: