Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/6202 K.2016/9312

Dava

Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminati, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı, iş kapasitesinde daralmalar meydana geldiğini, maliyetlerin arttığını, ticari faaliyetlerinin sürdürülemez hale geldiğini, iş sözleşmesinin bu gerekçelerle geçerli sebeple feshedildiğini, davacının vardiyalı olarak çalıştığını, genel tatil günlerinde çalışmadığını ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, Dairemizin 09.04.2015 tarih 2014/1074 esas ve 2015/13156 karar sayılı ilamıyla, özetle, "...Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları dikkate alınarak fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmıştır. Dosya kapsamına göre her iki davacı tanığının davalı iş yeri çalışanı olmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; davacının fazla çalışma alacağının davalı tanıkları ile birlikte çalıştıkları dönem yönünden ispatlandığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Belirtilen yön gözetilmeden tüm çalışma dönemi üzerinden fazla çalışma alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, davacının çalışmalarının geçtiği işyerinin, Alışveriş Merkezi içinde bulunan "lokanta" olduğu, davacının da bu işyerinde kebap-döner ustası olarak çalıştığı, davacı tanıklarının, her ne kadar davacı ile birlikte aynı lokantada çalışan kişiler değil iseler de; aynı Alışveriş Merkezinde başka işyerlerinde çalışan kişiler olduğu, Alışveriş Merkezinin açılış ve kapanış saatlerine göre tüm işyerlerinin faaliyette bulunduğu, bu haliyle de davacı tanıklarının beyanlarının fazla çalışma süre iddiasını doğrular nitelikte bulunduğu,

salt ve işyerinde çalıştığı tespit edilen davalı tanık anlatımlarına göre çalışma süresinin belirlenmesi yolundaki bozma ilamı gerekçesinin yerinde olmadığı, kaldı ki; davalı tanık anlatımları ile de davacının Alışveriş Merkezinin açık olduğu süre içerisinde çalıştığı, bu sürenin de hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirtildiği gibi günlük oniki saatlik çalışmayı karşıladığı, bu çalışması boyunca yemek, çay, tuvalet, temizlik gibi ihtiyaçları için en az birbuçuk saat ara dinlenme kullandığı kabul edilerek;

haftalık fazla çalışma süresinin onsekiz saat olduğu kabul edilmekle, % 40 takdiri indirim uygulanarak hesaplanan fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınmasının yerinde bulunduğu,gerekçesiyle önceki kararda direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararı süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'na 6352 sayılı Kanunu'nun 40. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi Uyarınca Dairemizin, direnme kararını öncelikle inceleme yetki ve görevi olduğu anlaşılmakla yapılan inceleme sonucunda, her ne kadar mahkeme kararı yazılı gerekçeyle Dairemizin 09.04.2015 tarihli kararıyla bozulmuş ise de, mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görünmekle, Dairemizin 09.04.2015 tarih 2014/1074 esas ve 2015/13156 karar sayılı bozma ilamının ortadan kaldırarak; dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI