KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/6781 E., 2019/6633 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26/03/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... Bilgehan geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece, gerekçeli karar başlığında, davanın iki adet davalısı olduğu gösterilerek, şirket unvanları ayrı ayrı davalı taraf olarak yazılmış ise de; belirtili şirket unvanların, ayrı tüzel kişiliklere ait olmadığı, işveren şirketin son unvanının “... Initial Çevre Sağlığı Sistemleri Tic. San. A.Ş.” olduğu, diğer yazılı unvanın ise aynı şirketin eski unvanı olduğu anlaşılmaktadır. Gerekçeli karar başlığındaki bu hata, sonuca etkili olmayan ve Mahkemesince her zaman düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.
Ancak, hüküm sonucunda, davanın tek davalısı olduğuna dikkat edilmeyerek, “davalılardan müştereken ve müteselsilen” şeklinde ifadelere yer verilmesi de olup, bu hatanın giderilmesi ise yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/6781, K. 2019/6633, 26 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama