Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/7451 K.2017/19053

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı Cevabının Özeti:

Davacı, 2005 yılından beri davalı idarenin alt işveren şirketleri nezdinde büro elemanı olarak çalıştığını, iş akdini 14.03.2013 tarihinde emeklilik nedeniyle sonlandırdığını, emekliye ayrılmadan önce 09.03.2012 tarihinde doğum yaptığını, bundan 3 hafta öncesinde doğum iznine ayrıldığını, doğum iznine ayrıldığı sürelerle raporlu sürelerin kıdeminden sayılarak davalılarca ödenmeyen kıdem tazminatı ile yıllık izin ücret alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık davacının alt işveren işçisi olduğunu beyanla husumet itirazıyla birlikte zamanaşımı definde bulunmuş, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dairemizin yerleşik uygulaması ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 55 (a)bendi uyarınca aynı kanunun 25/I.b fıkrasında belirtilen işçinin hastalık, kaza, doğum ve gebelik gibi hallerde işçinin işyerindeki çalışma süresine göre 17. maddedeki bildirim sürelerini altı haftayı aşan raporlu süre kıdem tazminatına esas süreye eklenemez.

İş Kanunu'nun 55. Maddesinin (b) bendinde kadın işçilerin 74. madde gereğince doğumdan önce ve sonra çalıştırılmadıkları günlerin çalışılmış gibi sayılacağını düzenlemiştir.

Somut olayda, davacının beyanından ve ... dosyasından davacının 2/2012 den sonra fiili çalışmasının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Emeklilik öncesinde davacı tarafından borçlanması yapılan analık izin süresinin bedeli ödenerek emekliliğe esas süreye dahil ettirildiği tespit edilmiştir.

Dosya kapsamına göre 09.03.2012 günü doğum yapan davacı, doğumdan önce 3 hafta analık izni kullanmış doğum sonrası yasal doğum iznini kullandıktan sonra bir süre de rapor alarak işe gelmemiştir. Rapor bitiminden sonra 17.10.2012 tarihinden emekli olduğu 14.03.2013 tarihine kadar ücretsiz izin kullanmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 01.05.2005-14.03.2013 tarihleri arası tüm sürenin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması hatalıdır. Davacının doğum iznine ayrıldığı ve doğum yaptığı tarih kayden belirlenerek analık izni ve raporları nedeniyle çalışamadığı dönem araştırılarak, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 55. maddesinin a ve b bendi kapsamı dışında kalan sürenin tespit edilip, bu sürenin kıdem tazminatına esas süreden mahsup edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

Sonuç: