Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/7504 K.2016/10663

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Davacı ile davalı arasındaki dava hakkında Ankara 17. İş Mahkemesinden verilen 01.07.2015 tarihli ve 2013/ sayılı kararı davalı avukatınca temyizi üzerine Dairemizce 19.10.2015 tarihli ve 2015/ karar sayılı ilamı ile hükmün Bozularak Ortadan Kaldırılmasına karar verilmiş, davacı vekili kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması isteğinde bulunmuştur.

Maddi hatanın giderilmesi isteğini içeren dilekçe ve ekleri incelendi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 tarihli ve 1987/sayılı kararında belirtildiği üzere Yargıtayca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 1957 karar, ve 09.05.1960 tarihli ve 1960/ sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Dairemizce mahkemenin davanın reddine dair kararı bozularak ortadan kaldırılmasına ve davacının işe iadesine karar verilmiş olmasına rağmen maddi hataya dayalı olarak vekalet ücreti ve yargılama giderinden davacı tarafın sorumlu tutulduğu anlaşıldığından Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararın maddi hataya dayanması sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, feshin geçerli sebebe dayandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamındaki delillere göre makul ölçüler içinde davacıyla iş ilişkisini sürdürmesinin işverenden beklenemeyeceği, başka bir görevde çalıştırılması halinde olumsuzlukların sürebileceği, tüm bunlara göre iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayandığı kanaati ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan sebeplerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışları sebebiyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığını şart koşar. İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan bu sebepler, aynı Kanun'un 25. maddesinde belirtilen sebepler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen sebeplerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan sebeplerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

Somut olayda, davalı şirket tarafından düzenlenen fesih bildiriminde, davalı işyerinde 08.06.2009 tarihinden itibaren çalışan davacının iş sözleşmesinin işçinin verim ve davranışlarından kaynaklanan geçerli sebeplerle 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi gereğince feshedildiği belirtilmiştir. Fesih bildiriminde ayrıca, davacının savunmasının yeterli olmadığına karar verildiği de ifade edilmiştir.

Davalı şirket tarafından düzenlenen savunma istem yazısında; gelişim planları doğrultusunda yapılan koçluk çalışmalarında yöneltilen geri bildirimlere rağmen davacının kendisinden beklenen davranış ve tutumu sergileyemediği vurgulanmıştır.

Söz konusu yazıda, 09.10.2012 tarihinde yapılan çalışmada geri bildirimde bulunulmasına rağmen davacının davranışlarında gelişme bulunmadığı belirtilmiş ise de, bahsi geçen 09.10.2012 tarihli Saha Ziyaret Raporu'nda davacının "sonuç odaklılık, istek ve çaba, başarma arzusu" şeklinde güçlü yönlerinin bulunduğu da açıkça belirtilmektedir.

Ayrıca dosya kapsamında davalı şirket tarafından tanzim edilen 2012 yılı Ekim, Kasım ve Aralık aylarında toplantı ya da saha ziyaret raporları mevcut olup, 2012 yılı Ekim ayı öncesi ve 2012 yılı Aralık ayından fesih tarihinde kadar aylık raporlama faaliyetinde bulunulmadığı tespit edilmiştir.

Dosya içeriğindeki delillere göre; 08.06.2009 tarihinde davalı şirkette Bölge Satış Sorumlusu olarak çalışmaya başlayan davacının, 01.01.2012 tarihi itibariyle üstlenmiş olduğu sorumlulukları başarı ile tamamlaması, marka değerleri ve yetkinliği ile uyumlu davranışları ve şirket başarısına olan katkısı nedenleri ile Satış Eğitim Şefi pozisyonuna atandığı görülmektedir. Dosyaya sunulan 10.11.2012 tarihli şirket içi elektronik posta yazışma içeriğinden, davacının yukarıda belirtilen raporları tanzim eden davalı tanığı Vildan Çamırcı'dan tebrik mesajı aldığı görülmektedir. Yine davacının muhtelif tarihlerde şirket çalışanlarından aldığı teşekkür mesajları da mevcuttur.

Mahkemece beyanlarına başvurulan tanık anlatımlarının soyut ifadelerden ibaret olduğu, dosyada mevcut tüm delillere göre davalı işverenlik tarafından davacının iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğinin somut delillerle ispatlanamadığı anlaşılmakla, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.