Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/8723 K.2019/7567

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacı müvekkiller murisi ...'nın 02/01/1998 tarihinde İl Özel İdaresinde çalışmaya başladığını, 2010 yılında ... Sendikasına üye olduğunu davalı işveren ile sendika arasında imzalanan TİS hükümlerinden yararlandırıldığını, ancak ücret ve parasal hakların hesaplanmasında işe yeni giren bir işçiye yapılan uygulamaya tabi tutulduğunu, böylece 2010 yılında sendika üyeliği sırasında yapılan intibakın yanlış yapılarak eşitlik ilkesine aykırı davranıldığını öne sürerek muris işçinin Türkiye Yol İş Sendikasına üye olduğu tarihte ücret hesaplamasında esas alınacak derece ve kademesinin tespiti ile fark ücret, ikramiye, yasal ilave tediye ve yıpranma prim farkı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve süresinde verilmeyen gerekçeli temyiz dilekçesinde belirtilen hususlar değerlendirilmeksizin temyiz incelemesi yapılması gerektiğinin belirlenmesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Mahkemece davacı mirasçılar açısından payları oranında tahsil hükmü kurulması gerekirken “davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesi “ şeklinde hüküm kurulması , hükümde vefat eden işçi bakımından '' davacı'' sıfatının kullanılması, bu itibarla infazda tereddüt yaratılması hatalı olup, belirtilen husus bozma nedeni ise de; yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekli ile düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.