KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/8867 E., 2019/8260 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
Davacı Temyizi Yönünden;
Mahkemece verilen hükümde, alacak kalemlerinin hükme esas bilirkişi raporundaki gibi net olarak belirtilmesi gerekirken brüt olarak belirtilmesi maddi bir hata olduğundan ve maddi hata her zaman düzeltilebileceğinden mahkemece bu hata 06.01.2016 tarihli “Tashih Kararı” ile de düzeltilmekle davacının temyiz isteminin REDDİNE karar verilmiştir.
Davalı Temyizi Yönünden;
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının hizmet süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Mahkemece, davacının hizmet süresi 22.01.2007-01.12.2009 tarihleri arasındaki toplam 2 yıl 10 ay 9 gün olarak kabul edilmiştir. Dosya kapsamı ile hizmet döküm cetveli ve davacı beyanları dikkate alındığında, davacının davalı işyerinde çalışma süresinin 22.01.2007-05.09.2007 ile 01.04.2008-01.12.2009 tarihleri arasında olduğu görülmektedir. Davacının davalı işyerindeki aralıklı çalışmasının hizmet süresi yönünden kesintisiz bir şekilde hesaplamaya dahil edilmesi hatalı olup kararın bu yönüyle bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/8867, K. 2019/8260, 10 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama