KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/10002 E., 2018/4238 K.·Avukat ... 2- Edessa Yemekhanecilik San.tic. A.ş Adına Vekili Avukat ...
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2018
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Davalılar
- 1- SAĞLIK BAKANLIĞI ADINA VEKİLİ
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili müvekkilinin iş sözleşmesinin davalılar tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, süresi içerisinde davalılar vekilleri tarafından ayr ayrı temyiz edilmiştir.
24.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 127’nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen Geçici 23’üncü maddesinde sıralanan koşulların yerine getirilmesi halinde alt işveren işçisinin sürekli kadroya geçiş için başvuracağı belirtilmiştir. Anılan maddenin “c” bendinde “Bu kapsamda çalıştırılmalarına ilişkin olarak açtıkları davalardan ve/veya icra takiplerinden feragat edeceğine dair yazılı beyanda bulunmak” gerektiği ifade edilmiştir.
Davacı vekili temyiz aşamasında verdiği 12.02.2018 havale tarihli dilekçe ile, davacı asilin 696 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 127. maddesi gereğince kadroya geçmek amacı ile başvuruda bulunduğunu, bu sebeple davalı Bakanlık hakkındaki davadan feragat ettiklerini belirtmiştir.
Hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu durumun yerel mahkemece değerlendirilip karara bağlanması için kararın bozulması gerekmiştir.
F.K.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/10002, K. 2018/4238, 21 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama