Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/10432 K.2018/3108

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı işçi, işverene sunduğu 09/11/2013 tarihli dilekçeyle, ailevi durumlarını sebep göstererek iş sözleşmesini feshetmiştir. Dava dilekçesinde ise, çalışma şartlarının ağırlığı, fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi ve benzeri sebeplerle iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiği belirtilmiştir.

Ayrıca, davacı işçinin bir kısım belgeleri imzalaması karşılığında işverence haklarının ödeneceğinin vaad edildiği şeklindeki açıklamayla da, işçi imzalı belgeye karşı irade fesadı iddiasında bulunulmuştur. Öncelikle, irade fesadı iddiası bakımından, davacı tanıklarının fesih tarihinden çok önce işyerinden ayrılmış işçiler olduğu gözetildiğinde, fesih ile ilgili görgüye dayalı bilgileri bulunmamaktadır.

Dolayısıyla, 09/11/2013 tarihli feshe ilişkin işçi imzalı dilekçeye karşı irade fesadı iddiası kanıtlanamamıştır. Fesih bildiriminde işyerinden ayrılma sebebi olarak “ailevi durumlar” ifadesi yazılı olup, bu açık ifadenin haklı fesih iddiasını içerdiği söylenemez. Fesih bildiriminde gös­terilen fesih sebebi ile bağlılık kuralının esas alınması gereklidir.

Dolayısıyla, iş sözleşmesinin feshinin haklı bir sebebe dayanmadığı anlaşılmakla, davacının kıdem tazminatı alacağı talebinin reddi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasında çözümlenmesi gereken bir diğer uyuşmazlık yıllık izin ücreti alacağı noktasındadır.

Davalı işverence dosyaya sunulan fesih ayına ilişkin (kasım 2013) imzasız ücret bordrosunda, brüt 380,24 TL yıllık izin ücreti tahakkuku bulunmaktadır. Dosya içeriğindeki, son aylık ücret ödemelerinin yapıldığı Yapı Kredi Bankası’na ait hesap dökümünde söz konusu ödemeye ilişkin bir kayıt bulunmamaktadır. Ancak, mahkemece ilgili bankaya yazılan müzekkerede 09/11/2013 tarihine kadar olan kayıtların gönderilmesi istenmiştir.

Oysa ki, iş sözleşmesinin 09/11/2013 tarihinde sona ermiş olmasına göre, fesih ayı bordrosu tahakkukunun fesih tarihinden sonra ödenmiş olması ihtimali mevcuttur. Bu halde, 09/11/2013 tarihi sınırlaması yapılmadan ilgili bankadan hesap dökümü celp edilmeli ve bahsi geçen bordro tahakkukunun ödenip ödenmediği belirlenerek, yıllık izin ücreti alacağı yeniden değerlendirilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.