Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/10889 K.2018/6471

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 01.01.2007 - Mayıs 2012 tarihleri arasında çalıştığını, davalı tarafça yeniden yapılanma gerekçesiyle iş sözleşmesinin sona erdirildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücreti, kötü niyet tazminatı, ayni ve nakdi tazminat ile ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının mesai saatlerinde içki içtiğini, müşterilerden fazla tahsilat yaparak haksız kazanç sağladığını ve işvereni maddi ve manevi zarara uğrattığını, tüm ücretlerinin tam olarak ödendiğini, hiçbir işçilik ücret alacağının bulunmadığını belirterek, davanın reddi gereğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda, davacı 2.000,00 TL (net-brüt olduğunu belirtmeden) ücret aldığını ileri sürmüş, davalı işveren ise ücretin, bordrolarında gösterildiği üzere asgari ücret olduğunu savunmuştur. Davacı tanıkları işyeri çalışanı olmadıkları gibi davacının ücret miktarı konusunda ispata yarar beyanları da bulunmamaktadır.

Davalı tanıkları ise davalının iddiasını doğrular nitelikte beyanda bulunmuşlardır. Resmi kayıtlarda asgari ücret üzerinden ödeme yapılmıştır. Mahkemece emsal ücret araştırması yapılmış, Antakya Ticaret ve Sanayi Odası, bilet satışı ve büro işi yapan personelin 2012 yılında 1.000,00 TL - 1.100,00 TL arasında ücreti alabileceğini bildirmiştir.

Mahkemece, aylık ücretin 2012 yılı için net 1.050,00 TL ( brüt 1.466,69 TL) olduğu kabul edilmiş ise de; davacının ücretinin net 1.050,00 TL olarak kabulü isabetli olmamıştır.

Emsal ücret araştırmasında, ücretin 1.000,00 ila 1.100,00 TL olabileceği bildirilmiş olmakla birlikte, emsal ücret araştırmasının ücretin ispatı için tek başına yeterli kabul edilemeyeceği, davacı tanıklarının davacının ücret miktarı konusunda herhangi bir beyanlarının bulunmadığı, davalı tanığının ise davacının asgari ücret aldığını beyan ettiği, böylece davacının iddia ettiği ücreti kanıtlayamadığı açıktır.

Ücretin asgari ücret olarak kabulü ile talep edilen alacakların buna göre hesaplanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile net 1.050,00 TL üzerinden hesaplama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında iş sözleşmesini feshi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, davalı şirketin 2012 Mart ayında yeniden yapılanma bahanesi ile matbu olarak hazırlanmış, tarihi yazılmamış, içeriği temel hak ve özgürlüklere ve mevzuata aykırı maddeler içeren bir sözleşme imzalatıldığını, 2012 Mayıs ayı sonunda da geciken maaşlarının ödenmesini isteyince, ödeme yapmadıkları gibi hiç bir gerekçe gösterilmeden işine son verildiğini iddia etmiştir.

Davalı işveren ise, davacının işe sürekli geç geldiğini, mesai saatlerinde sebepsiz olarak ofisten ayrıldığını ve saatlerce gelmediğini, mesai saatlerinde komşu işyeri esnaflarına giderek içki içtiğini, tavla oynadığını, nargile içtiği, nakit olarak uçak bileti satışı yaptığı halde, muhasebeye kredi kartı satışı olduğu yönünde ve üzerinden uzunca bir zaman geçtikten sonra beyan verip kişisel kredi kartını şirket pos cihazından geçirmek suretiyle maddi menfaat sağladığını, şirket adını kullanarak şirketin çalıştığı kişi ve şirketlerden borç para aldığını ve geri ödemeyerek şirketi zora soktuğunu,

sattığı ve bedelini peşin olarak tahsil ettiği uçak bilet paralarını zimmetinde bırakarak maddi menfaat sağladığını, şahsi cep telefon faturalarını şirket hesaplarından ödediğini, bütün bu hususların tespit edilmesi üzerine davacıdan bilgi istedildiğini ancak davacının işe gelmeyerek iş sözleşmesini kendisinin sonlandırdığını savunmuştur.

Mahkemece davacının iş akdinin haklı ve geçerli bir nedene dayandırılarak feshedildiğinin davalı işverenlikçe dosya kapsamında herhangi bir delil niteliğinde belge ile ispatlanamadığı gerekçesiyle, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının kabulüne karar verilmiş ise de; dosya kapsamı itibariyle davalı tarafça iş sözleşmesinin feshi konusunda bir kısım işyeri kayıtlarının ibraz edildiği ve tanık beyanlarına başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Ayrıca davacı hakkında açılan ceza davasına ilişkin mahkeme kararı da sunulmuştur. Bu durumda iş sözleşmesinin feshin konusunda davalı tarafça sunulan bilgi, belge ve deliller değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı vekilinin ıslah talebine karşı, davalı vekili süresinde zamanaşımı def'ini ileri sürmüştür. Davalının, ıslaha karşı vaki zamanaşımı def'i değerlendirilerek ve gerekirse bilirkişiden ek rapor aldırılarak belirlenecek alacakların hüküm altına alınması gerekirken davalının ıslaha karşı yaptığı zamanaşımı savunması dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.