Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/11894 K.2020/8227

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde olarak kamyon şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini, davacı 08.30-22.00 saatleri arasında çalışmasına rağmen fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, ayrıca dini bayramların ilk günü dışında ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak bu çalışmaların karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle feshedildiğini, davacının günde ortalama beş saat çalıştığını, fazla çalışma ücretine hak kazanmadığını beyan ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda anlatılan ilkeler, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yapılan çalışmalar açısından da geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta, tanık anlatımlarına göre hesaplanan fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kamyon şoförü olan davacının haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı, her hafta tatilinde çalıştığı, dini bayramların ilk günü dışındaki ulusal bayram ve genel günlerinde de çalıştığı kabul edilerek sonuca gidilmiş ise de, dinlenen davacı tanıklarından biri davacının eşidir.

Davacının eşi, davacı ile aynı işyerinde çalışmadığından davacının çalışma düzenini bilmesi beklenemez. Davacı tanığı ... ise kendisinin tanker şoförü olarak çalıştığını ve işyerinde yaptığı işin davacının işinden farklı bir iş olduğunu açıkça ifade etmiştir. Ayrıca tanığın beyanından, tanıklık tarihinden 16 ay önce işyerinden ayrıldığı anlaşılmaktadır. Diğer tanıkların davacı ile aynı işyerinde kamyon şoförü olarak çalıştıkları uyuşmazlık konusu değildir.

Ne var ki, tanıkların beyanlarından davacı ile aynı kamyonda birlikte sefere çıkmadıkları, aksine davacıdan farklı güzergahlarda çalıştıkları anlaşılmaktadır.

Nitekim davacı tanığı ..., “bizim işimizde belli bir bitiş saati yoktur sabah en geç 08.00'de işe başlıyoruz, bazen 06.00-06.30 gibi başladığımızda oluyordu, bitiş saati olmadığı için bir saat veremem ancak hiç bir zaman eve saat 17.00'de gitmedim en erken 18.30-19.00 da eve gidiyordum, davacı benden daha uzak köylere çalıştığı için benden daha geç dönüyordur, ben davacının saat 22.00 civarında eve döndüğüne şahit oldum...” şeklinde;

davacı tanığı ..., “...işe sabah saat 08.00'de başlıyoruz, gittiğimiz yere göre 21.00-22.00 bazen 23.00 civarında işi bırakıyoruz, biz hiç hafta tatili kullanmadık .. biz dini bayramlarda 1 gün izin kullandık, diğer resmi tatillerde izin kullanmadık ...davacının işverenin faaliyet gösterdiği tüm sahalarda çalıştığını biliyorum, ben enerji kısmında çalışıyordum” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Tanık anlatımlarından da görüldüğü gibi, tanıklar davacıdan farklı güzergahta yahut aynı işverenin farklı sektördeki bir işinde kamyon şoförü olarak çalışmış olup; tanıkların davacının günlük veya haftalık çalışma düzenine, ulusal bayram ve genel tatil günü çalışmalarına bizzat tanıklık etmedikleri açıktır. Davacı taraf, iddiasının ispatı ile ilgili olarak sadece tanık deliline dayanmıştır. Dosyada takoğraf kaydı, puantaj kaydı gibi başka herhangi bir delil bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma iddiasını ispat edemediği kabul edilmelidir. Mahkemece ispatlanamayan alacakların reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.