Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/11897 K.2020/8371

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde kaloriferci olarak çalıştığını, iş sözleşmesine haklı sebeple son verdiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, kalorifer yakma işinin sözü edilen alt işveren firmalara verildiğini, davacının kendi işçileri olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İnşaat Nak. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının 2 gün devamsızlık yaptığını, ancak bu tarihten önce keşide ettiği ihtarname ile iş akdini kendisinin sona erdirdiğini, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının iş sözleşmesini haksız feshettiğini, kıdem tazminatına hak kazanmadığını, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti taleplerinin de yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarına göre davacının haftada 2-3 gün normal mesai dışında kazan bakımı için yaptığı ortalama 4 saatlik mesainin fazla çalışma olarak değerlendirildiği, davacının haftada 2 defa kazan bakımı yaptığı varsayımıyla, her bakım ortalama 4 saatten, haftalık 8 saat fazla çalışma yaptığı kabulüne göre hesaplama yapılmıştır.

Ancak aynı zamanda davacı tanıklarının, kazan dairesine 4 kalorifercinin baktığı, vardiyalı ve dönüşümlü olarak çalıştıklarını beyan etmeleri karşısında, bu çalışma sistemine göre fazla çalışma yapılamayacağı, haftalık normal çalışma süresinin aşılamayacağı görüşüne de yer verilmiş, takdir Mahkemeye bırakılmış, Mahkemece de 8 saat üzerinden yapılan fazla çalışma ücreti kabul edilmiştir.Aynı işyerinde çalışan aynı işi yapan davacı tanığı olarak dinlenen ...'in açmış olduğu emsal dava dosyasında Dairemizce karar,

tanıkların yeniden dinlenerek çalışma şeklinin açıklığa kavuşturulması ve reddedilen fazla çalışma ücret alacağı yönünden oluşacak sonuca göre yeniden değerlendirme yapılması gerektiğinden bozulmuştur. Dosya kapsamı, emsal bozma ilamı, tanık beyanları, bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde.

Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıkları “2 kazan dairesi ve 3 kazan bulunuyordu, toplam 4 kaloriferci vardiyalı olarak kazan dairesine bakıyorduk, günlük 9 saatlik vardiyalarda dönüşümlü olarak çalışıyorduk, davacı hafta içi bir gün düzenli olarak hafta tatilini kullanıyordu,... davacı yukarıda sözünü ettiğim mesai haricinde haftada 2 veya 3 gün kazan ve eşanjör bakımı yapıyordu ve her bir bakım ortalama 4 saat sürüyordu” şeklinde beyanda bulunmuş ise de, 2 kazan dairesi ve 3 kazan bulunan işyerinde 4 işçinin nasıl bir vardiya düzeninde çalıştığı açıklığa kavuşturulmamıştır.

Bu itibarla tanıklar yeniden dinlenmek suretiyle, işyerinde kaç vardiya ile çalışıldığı, her bir vardiyada kaç işçinin çalıştığı, davacının günlük hangi vardiyada kaç saat çalıştığı ve sonuç olarak hangi vardiyada haftada kaç saat çalıştırıldığı açıklığa kavuşturulmalı, işyerindeki çalışma düzeni netleştirildikten sonra sonucuna göre davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı belirlenmelidir.

3-Diğer yandan, 1 numaralı hüküm fıkrasının (c) bendi yıllık izin alacağı olduğu halde, ulusal bayram ve genel tatil ücreti olarak hükümde gösterilmesi de hatalıdır.