Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/1221 K.2017/11672

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı idareye ait inşaatta yüklenici şirket işçisi olarak günlük 100,00 TL ücretle çalıştığını ve ücretinin ödenmediğini, davalının ihale makamı olarak işçinin doksan günlük ücretinden sorumlu olduğunu ileri sürerek, son doksan günlük süre içindeki fiili çalışmasının karşılığı olan ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet itirazında bulunduklarını, davacı ile idareleri arasında hiçbir hukuki ilişkinin bulunmadığını, davalı idarenin kendisine düşen sorumluluğu yerine getirdiğini ve hakedişlere ilişkin ilanlar yaptığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacı işçinin aylık brüt 1.316,10 TL ücretle çalıştığının kabulü ile sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan mahkemece, bozma ilamında belirtilen ücrete göre dava konusu alacak hesaplanıp hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 tarihli ve 197/2-520 esas, 1988/89 karar sayılı kararında, Yargıtay' ca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun kökleşmiş içtihatları maddi hataya dayanan bozma ya da onama ilamının usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı yönündedir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 1957 /13 esas, 1959 karar ve 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtay'ca maddi hata sonucunda verilen bir karara mahkemece uyulsa dahi usuli kazanılmış hak oluşmaz.

Somut olayda; Dairemiz bozma ilamında belirtilen emsal dosyalar ile somut dosyadaki delil durumu ve dosyaların içeriği farklı olup, somut dosyada davacının günlük 70,00 TL ücretle çalıştığı yeterli delillerle ispatlanmıştır. Bozma ilamında emsal dosyalara atıfta bulunulması maddi hataya dayalı olup, her dosyanın kendi delillerine ve delillerle ispatlanan olgulara göre değerlendirilmesi gerektiği açıktır. Maddi hataya dayalı bozma ilamına uyulması davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşturmayacağından, davacının ücret alacağı günlük 70,00 TL ile çalıştığı kabul edilerek hesaplanıp hüküm altına alınmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: