Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/13253 K.2018/11293

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 01/10/2005-15/06/2011 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin bildirimsiz olarak işveren tarafından sona erdirildiğini, işyerinde 5 yıl 8 ay 15 günlük hizmeti bulunan davacıya yasal haklarının ödenmediğini işin mahiyeti icabı günlük 12 saat çalışmasına rağmen fazla mesai ücretinin de ödenmediğini tüm bu nedenlerle ödenmeyen işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece,iş akdinin davalı tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının haftada 9 saat fazla mesai yaptığı, hafta tatillerinde çalıştığı, genel tatillerde çalıştığı, kulandırılmayan 56 gün yıllık izninin bulunduğu, davacının alacaklarının ödendiğinin ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, süresi içerisinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Dosya içeriğine göre, davacı günlük 12 saat çalışmasına rağmen fazla mesai ücretinin ödenmediğini beyan etmiştir. Bilirkişi, tanık beyanlarına göre; davacının kışın 3 gün 12,5 saat, 3 gün 6.5 saat, yazın 3 gün 13.5 saat, 3 gün 7 saat çalıştığını kabul ederek hesaplama yapmış Mahkemece bu hesaplamaya itibar edilerek fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır.

Ancak davacı tanıklarından Murat Doğan'ın davalı işyerinde çalışmadığı, davacı tanığı Uğur Tozkoparan'ın ise davalı işyerinde sigorta girişi yapılmadan 5-6 ay çalıştığı, hangi dönemde çalıştığına dair bir beyanda bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bordro tanıkları ise davacının çalışma saatleri konusunda çelişkili beyanda bulunmaktadırlar.

Mahkemece re'sen dinlenen bordro tanık beyanları arasındaki çelişki giderilerek davacının da 12 saat çalışma yaptığına dair beyanı gözönünde bulundurularak talep aşılmadan denetime açık hesaplama yapılarak bir sonuca gidilmelidir.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.