Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/14807 K.2018/20466

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... sözleşmesini ücret alacaklarının ödenmemesi sebebi ile haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile davacıya ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının ... sözleşmesini haklı ve geçerli bir neden olmaksızın feshettiğini, davacının çalışma saatlerinin iddia edildiği gibi olmadığını, resmi ve dini bayramlarda çalışmadığını, ödenmeyen işçilik alacağının bulunmadığını beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda ... yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, ... yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı ... Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının yaptığı işin niteliği ve dosya kapsamına göre, davacının haftanın 6 günü 09.00- 21.00 saatleri arasında, 1,5 saat ara dinlenme tenzili ile günde 10,5 saat çalışarak haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Dinlenen davacı tanıklarından birinin aynı mahiyette dava dosyası bulunmakta olup davalı işverenle husumetli olduğu görülmektedir.

Diğer davacı tanığının ise davalı şirketin Karşıyaka mağazasında 2014 yılının Mayıs, Haziran ve Temmuz aylarında olmak üzere sadece 3 ay süre ile çalıştığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamında, davacının çalışma saatlerine ilişkin olarak tanık beyanı dışında yazılı belge bulunmamaktadır.

Davalı şirketin toptan mağazasında çalıştığını belirten davalı tanığı, mesainin 09.00-21.00 saatleri arasında olmakla birlikte çalışanların saat 18.30'da işyerinden çıktıklarını duyduğunu ifade etmiştir.

Diğer davalı tanığı Gürhan Ceylan ise, en son davalı şirketin Bornova şubesinde müdür olarak çalıştığını, bu şubedeki çalışmanın haftanın 6 günü 09.00- 18.30/19.00 saatleri arasında yürütüldüğünü, bu çalışma şeklinin davacının çalıştığı mağazada da söz konusu olduğunu belirtmiştir.

Buna göre, duyuma dayalı olmayan davalı tanık anlatımına göre; davacının haftanın 6 günü 09.00- 19.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme tenzili ile haftalık 9 saat fazla çalışma yaptığının kabulü dosya içeriğine uygun düşecektir.