Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/16162 K.2018/23643

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar Gençlik ve Spor Bakanlığı ile ... Özel Güvenlik Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü ile ... Özel Güvenlik Ltd. Şti. vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Spor Genel Müdürlüğü’nün tüm, davalı ... Ltd. Şti.’nin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı kanunun üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerekmektedir. Bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanunun 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanunun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden devreden işverenin herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının 01/01/2013-31/01/2014 tarihleri arasında alt işveren davalı ... Ltd. Şti. işçisi olarak, 01/02/2014-31/12/2014 tarihleri arasında ise alt işveren davalı ... Özel Güvenlik ve Koruma Hiz. Ltd. Şti. işçisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6. maddesi gereğince, davalı asıl işveren kurumun ve davalı son alt işveren ... Özel Güvenlik ve Koruma Hiz. Ltd. Şti.’nin hüküm altına alınan alacakların tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu açıktır.

Devreden alt işveren olan davalı ... Ltd. Şti. ise, kıdem tazminatı bakımından kendi dönemi ve işçinin devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. İhbar tazminatı ise feshe bir hak olduğundan, devreden alt işveren ihbar tazminatından sorumlu değildir. Hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti alacağının ise, davalı ... Ltd. Şti. bünyesinde geçen çalışma süresine ilişkin olmadığı gözetildiğinde, fazla çalışma ücreti alacağından da sorumlu olmadığı sonucuna ulaşılmaktadır.

Anılan sebeplerle, davalı ... Ltd. Şti. yönünden, ihbar tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarına yönelik taleplerin reddine karar verilmeli; kıdem tazminatı bakımından ise kendi dönemi ve işçinin devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumlu tutulmalıdır. Mahkemenin bu yönlere aykırı kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.