Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/16594 K.2017/9602

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili ve ... tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının 28.04.2014-29.04.2014 tarihlerinde kendi rızasıyla işe gelmediğini, hakkında tutanak tutulduğunu ve imza altına alındığını, tutanağın yüklenici firmaya bildirildiği, yüklenici firmanında davacının işine son verdiğini Belediye'ye bildirdiğini, bu süreç içerisinde davacı tarafın işe dönüş ile ilgili bir başvurusunun olmadığını, davacı tarafından haksız, mesnetsiz hukuki dayanaktan yoksun olarak açılan işe iade ve tazminat istemli davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, işçilerin özlük hakları ile ilgili tüm sorumluluğun asıl işveren olan belediyeye ait olduğunu, davacının mazeretsiz olarak işe gitmemesi nedeniyle işten çıkarıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; haklı fesih gerekçesi ispatlanamadığı gibi fesih için geçerli neden de bulunmadığı gerekçesi ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar Veysi Ağırtmış vekili ile ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğu, yaptığı işin süreklilik arz eden işlerden olduğu, belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışan davacının iş akdinin haklı ve geçerli bir neden olmadan feshedildiği ve feshin geçersiz olduğu yönündeki mahkeme tespiti yerinde olup, davalıların bu husustaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ne var ki, mahkeme, işe iade kararı verirken davacının hangi işverene iade edileceğine karar vermemiştir. Dosya içeriğine göre davalılar arasında geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olduğunun anlaşılması karşısında, davacının alt işverene iadesi ile işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden asıl işverenle birlikte sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.