Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/17083 K.2020/8339

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 12.12.2012-04.11.2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı nedene dayanmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının işyerinde iş arkadaşını darp etmesi sonucu davacının işyerini terkettiğini, aramalara yanıt vermediğini, uygunsuz davranışı dolayısıyla iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.2-Davacının iş akdinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı ihtilaf konusudur.Somut olayda; davacı iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini iddia etmiş olup; dosya kapsamında yer alan 05.11.2014 tarihli tutanağa göre, davacının iş sözleşmesinin, davalı işveren tarafından, 03.11.2014 tarihinde 13.00-14.00 sıralarında davacının herhangi bir sebep olmaksızın çalışan ... isimli diğer çalışanı darp etmesi nedeniyle haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-d maddesine göre “İşçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması, işyerine sarhoş yahut uyuşturucu madde almış olarak gelmesi ya da işyerinde bu maddeleri kullanması” işverene haklı fesih imkanı vermektedir.

05.11.2014 tarihli tutanak tanığı ... , davacı ile diğer çalışan ... ’in marketin kapısının önünde tartıştıklarını, birbirlerine bağırdıklarını, davacının ... ’e kafa attığını, yumruk vurduğunu beyan etmiş olup; diğer davalı tanığı ... da olaya ilişkin görgüsü bulunduğunu, davacı ile ... ’in tartıştıklarını, bu arada davacının ... ’e yumruk attığını, aralarına girerek ayırdığını ve durumu yetkililere haber verdiğini beyan etmiştir.

Davacı tanıkları ise iş sözleşmesinin feshine ilişkin görgüye dayalı bilgileri bulunmadığını beyan etmişlerdir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesi işverenin Kurum'a bildirdiği işten ayrılış bildirgesine göre kod 3 ( istifa ) nedeniyle sona erdiği, davalının istifa olgusunu ispat edemediği gibi davacının iş akdinini kusurlu davranışları nedeniyle sona erdiğini savunduğunu, ancak davacı ile kavgaya karışan işçiye kusurunun ağırlığına göre her hangi bir yaptırım uygulanmamasının da 4857 sayılı Kanun'un 5. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.