KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/18939 E., 2018/28014 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Aralık 2018
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
248 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı Bakanlığa bağlı ... ... Devlet Hastanesi’nde 2005 yılı Şubat ayından iş akdinin sona erdiği 31.10.2014 tarihine kadar değişen taşeron firmalar nezdinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik ücret alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alındığı görülmektedir. Dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı açıklandığından ve dava tarihinden önce davalılara ihtarname gönderilerek temerrüte düşürüldüklerine ilişkin bir iddiada bulunulmadığından, kıdem tazminatı haricindeki alacaklar bakımından dava tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, tüm alacaklar yönünden fesih tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/18939, K. 2018/28014, 24 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama