Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/19161 K.2019/1913

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacıvekili, müvekkilinin davalı işyerinde 18/10/2001-04/06/2014 tarihleri arası ekmek ustası olarak çalıştığını, iş sözleşmesini emeklilik gerekçesi ile feshettiğini, davacının çalışma süresi boyunca yapmış olduğu fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini beyanla kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil, yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı işçinin fazla mesai ücreti alacağı, tanık beyanlarına itibarla, iki ayrı çalışma düzenine göre hesaplanmış, buna göre 2012 yılı Temmuz ayına kadar davalıya ait fırında geçen çalışması yönünden; haftanın dört günü 22.00-06.00 saatleri arası, üç günü ise 22.00-10.00 saatleri arası ara dinlenme dikkate alınarak haftada yedi buçuk saat fazla çalıştığı, 2012 yılı Temmuz ayı ve sonrasında ... şubesinde geçen çalışması yönünden ise haftanın altı günü günde dokuz saat çalıştığı ve bir saat ara dinlenme kullanarak haftalık üç saat fazla çalıştığı kabul edilmiştir.

Fazla mesai alacaklarının ispatı konusunda, dosya içerisinde, işyerindeki çalışma düzenini gösterir kayıt bulunmadığı, davacının fazla mesaisinin tanık beyanlarına göre tespit edildiği, ancak davacı tanığı ...’ın işyerinde çalışmadığı, davacı tanığı ...’nin ise farklı şubede çalıştığı gözetildiğinde davacının çalışma koşullarını bilemeyecekleri anlaşılmış olup davacının 2012 yılı Temmuz ayına kadar davalıya ait fırında çalıştığı dönem yönünden saat 01.00’de çalışmaya başladığına dair beyanı ile davalı tanıklarının işyerindeki çalışma düzenine ilişkin beyanları birlikte değerlendirildiğinde fazla mesaisi olmadığı kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

3-Dava konusu hafta tatili çalışması, davacının 2012 yılı Temmuz ayına kadar davalıya ait fırında geçen çalışması yönünden tanık beyanlarına göre kabul edilmiş ise de yukarıda açıklanan sebeplerle davacı tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğinden davalı tanığı ...’nün davacı ile birlikte çalıştıklarını beyan ettiği 01/01/2011-30/06/2012 tarihleri arası dönem dışında davacının hafta tatili çalışmasını ispat edemediği gözetilmeksizin yazılı şekilde hafta tatili kabulü isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca dava konusu hafta tatili alacağının hüküm fıkrasında genel tatil ücreti olarak, genel tatil ücreti alacağınında hafta tatili olarak belirtilmesi de hatalı olmuştur.