KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/19678 E., 2019/2552 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacılar vekili ve davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacılar vekili, müteveffa işçinin iş akdine haklı bir neden olmadan son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile manevi tazminat alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yazılı gerekçe ile bilirkişi raporu doğrultusunda kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davacılar vekili ve davalı Belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacılar ve davalı Belediye vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Taraflar arasında Mahkemece hükmün doğru kurulup kurulmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, dava konusu alacaklar ve yargılama gideri yönünden müteveffa işçinin mirasçılarının miras payları oranında hüküm kurulması gerekirken payları oranında olduğu belirtilmeksizin karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedeni ise de; yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/19678, K. 2019/2552, 7 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama