Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/19699 K.2019/2150

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin teknik destek elemanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 10.10.2012 tarihinde haksız feshedildiğini, açılan işe iade davasının onanarak kesinleştiği yasal süre içinde başvurduğu halde işe başlatılmadığını ileri sürerek fark kıdem tazminatı ile izin alacağı, fazla çalışma ve hafta tatil ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, yasal farkların hesaplanarak ödendiğini, bakiye kıdem tazminatı ile izin alacağı bulunmadığını, işyerinde nadiren yapılan fazla çalışmaların bordro ile yansıtılarak ödendiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istedi.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraflar vekillerince temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatillerinde ve ulusal bayram genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen alacakların ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir.

Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.Aynı ilkeler hafta tatili ücreti alacakları için de geçerlidir.

Somut olayda, Mahkemece her ne kadar hafta tatili ve fazla çalışma ücret alacakları hüküm altına alınmış ise de; söz konusu çalışmalarının tanık beyanlarına göre tespit edildiği, tanık beyanlarının birbiri ile örtüşmediği anlaşılmaktadır.

Zira tanıklardan biri normalde cumartesi ve pazar günleri çalışma olmadığını, davacının ayda ortalama üç cumartesi günü çalışma yaptığını, diğer tanık ise cumartesi ve pazar günü çalışma yapılmadığını, yıl içerisinde on cumartesi günü 09.00 - 18.00 arası çalışma yaptıklarını beyan etmiştir. Dosya içeriğine göre davacı; tanık beyanları ile hafta tatili günlerinde çalıştığını ve fazla çalışma yaptığını yeterli ve inandırıcı delillerle kanıtlayamamıştır.

Mahkemece hafta tatili ve fazla çalışma alacağının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.