Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/20167 K.2019/5204

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, ... A.Ş.’nin asıl işveren olarak cam sektörü için gerekli endüstriyel minareleri, ruhsatı kendilerine ait... Maden Ocağından alarak yine kendilerine ait ... Köyünde bulunan kırma-eleme tesisine getirip, burada işlem gördükten sonra ...’de bulunan fabrikasına naklettirdiğini, bu işlemleri 1997 yılından 01.05.2013 tarihine kadar alt işveren diğer davalı ... İnş. Mad. Ltd.

Şti. aracılığı ile yerine getirdiğini, maden elde edilmesi, arındırılması ve depolanması işlerinin asıl iş olduğunu, ayrı bir uzmanlık gerektiren iş olmadığını, asıl işverenin bu işleri alt işverene devredemeyeceğini, muvazaalı ilişki içinde olduğunu, müvekkilinin 01.10.1990 tarihinde işe başladığını, iş akdinin 31.03.2013 tarihinde feshedildiğini, fesih için yazılı bildirim yapılmadığını ve tazminatlarının ödenmediğini, çalıştığı süre boyunca hiç yıllık izin kullanmayan müvekkiline 1990-2013 yılları arası yılık izin ücretlerinin ödenmediğini, 06.30-17.30 arası çalıştığını,

bayramların ilk üç günü hariç diğer günler ile resmi bayramlarda çalıştığını, zamlı ücretin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ... İnşaat Madencilik ... Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında açılan davanın feragat nedeni ile reddine, diğer davalı hakkında açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... San. ve Tic. A.Ş.'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Öncelikle fazla mesai alacağı hesabına esas alınan ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hükme esas alının bilirkişi raporunda tanıkların bildirdiği çalışma süresine göre; haftanın 6 günü için 07.00 - 17.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme süresinin mahsubu ile haftalık 9 saat fazla mesai yapıldığı kabul edilmiş ise de, davacı tanıklarından ... ile ... "öğlen bir saat yemek molamız vardı, günde 10'ar dakikadan iki sefer de çay molamız vardı," şeklinde beyanda bulunduklarından, hesaplamaya esas alınması gereken ara dinlenme süresi 1 saat 20 dakikadır. Ara dinlenme süresi 1 saat 20 dakika kabul edilerek fazla mesai alacağının hesabı gerekirken bu hususun gözetilmemesi hatalı olmuştur.

3- Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ispat yükü davacı işçide olup, yine dinlettiği tanıklardan ... ile ... resmi ve dini bayramlarda işyerinde çalışma olmadığını ifade etmişlerdir. Buna göre ispat yükü üzerinde olan davacı, bu günlerde çalıştığını tereddüte mahal vermeyecek şekilde ispatlayamadığından sözü edilen talebin reddine karar verilmeldir.

Sonuç: