Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/20747 K.2019/5207

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin kardeşi ...'nın davalıya ait işyerinde satış elemanı olarak çalıştığını, işe girerken müvekkilinden ve ...'den teminat amaçlı boş birer senet alındığını, ancak daha sonra bir takım iddialar ile müvekkilinin kardeşi ile birlikte, işyerinde çalışan 8-9 arkadaşının da işten çıkarıldığını, müvekkilinin kardeşinin iş sözleşmesi feshedildikten sonra işverenin müvekkilinden ve kardeşinden işe girerken boş olarak almış olduğu senetlerin her birine 50.000,00 TL (...'den alınan senede) ve 61.000,00 TL (müvekkilinden alınan senede) yazarak ve boş yerlerini de doldurarak müvekkili aleyhine ...

11. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5826 Esas sayılı dosyası ile icra takibine geçtiğini, icra takibi neticesinde müvekkilinden bugüne kadar toplam da 5.500,00 TL kesinti olduğunu ve halen de maaşı üzerindeki haczin devam ettiğini, davalı işverence takibe konu edilen bononun müvekkili tarafından kardeşinin iş sözleşmesinden dolayı teminat oluşturmak üzere verildiğini ve güvencesini oluşturduğunu, ayrı bir borcun bulunmadığını,

bu nedenle icra takibine konu edilen 17/01/2010 vadeli 61.000,00 TL bedelli bononun iptali ve müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini ve haksız yere kendisinden tahsil edilen 5.500,00 TL 'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile arasında işçi işveren ilişkisi olmadığını, işin esasına girilecekse de davacı iddialarının yerinde olmadığından taleplerin reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı şirkete borçlu olmadığının tespitine, davacının icra tehdidi altında yaptığı ödemeler nedeni ile istirdat talebinin kısmen kabulüne ve davalı aleyhine kötü niyet tazminatının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre ise, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir. İşçi sıfatını taşımayan kişinin talepleriyle ilgili davanın, iş mahkemesi yerine genel görevli mahkemelerde görülmesi gerekir.

Somut olayda davacının dava dilekçesinde ki "kardeşinin iş sözleşmesinden dolayı teminat oluşturmak üzere" şeklinde ki beyanı ile davacı tanıklarının "davacıyı tanırım. Zira kendisi benimle aynı işyerinde çalışan ...'nın abisi olur. Bundan ötürü tanıyorum." şeklinde ki beyanları karşısında, davanın tarafları arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığı, davacının, davalı yerde çalışan ...'nın kardeşi olduğu, davacının bu işyeri ile ilgisi bulunmayıp 3. kişi durumunda olduğu anlaşılmıştır.

İşçi sıfatını taşımayan kişinin talepleriyle ilgili davanın, İş Mahkemesi yerine genel görevli mahkemelerde görülmesi gerekir.

Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi yerine işin esasına girilmesi hatalı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: