Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/20752 K.2019/5053

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 25/08/1998-09/07/2014 tarihleri arasında davalılar işyerinde çalıştığı, sendika üyesi olduğu, toplu iş sözleşmesine göre kıdem tazminatının eksik ödendiği iddiası ile kıdem tazminatı farkı alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanın deliller ve yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının kıdem tazminatına esas ücretinin belirlenmesi noktasındadır.

Davalı şirket tarafından dosyaya sunulan kıdem tazminatı hesap bordrosunda davacının giydirilmiş brüt ücreti günlük 91,71 TL olarak gösterilmiştir. Davalı şirket ile Tüm Belediye ve Genel hizmet İşçileri Sendikası arasında 01/07/2012-30/06/2014 dönemi için imzalanan Toplu İş Sözleşmesi’nin 31. maddesinde kıdem tazminatı 40 günlük ücret olarak düzenlenmiştir. Hükme esas alınan raporda Toplu İş Sözleşmesi hükmüne göre 40 günlük ücret tutarında giydirilmiş aylık ücret 3.668,40 TL olarak hesaplandığı ve fesih tarihinde kıdem tazminatı tavanı 3.438,22 TL olduğu halde, kıdem tazminatı alacağının kıdem tazminatı tavanı dikkate alınmaksızın hesaplanması hatalı olup, kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.