Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/22084 K.2019/10660

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 1992/9. ayından 15.01.2015 tarihine kadar apartman görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin 25.11.2014 tarihinde feshedileceği bildirilmesine rağmen 15.01.2015 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini, ücretinin 963,90 TL/net olduğunu, ayrıca kendisine tahsis edilen konutun elektrik, su ve ısınma giderlerinin işveren tarafından karşılandığını, oturduğu dairenin kira getirisinin 750,00 TL civarında olduğunun düşünüldüğünü, elektrik, su ve ısınma giderinin aylık 300,00 TL civarında olduğunu,

2010 yılından itibaren yılda iki defa bayram giyim yardımı adı altında 2014 yılı da dahil olmak üzere 800,00 TL yardım yapıldığını, müvekkilinin banka hesabına 27.01.2015 tarihinde 24.571,81 TL kıdem tazminatı, 2.116,80 TL ihbar tazminatı ödendiğini, sosyal yardımlar eklenerek hesaplama yapıldığında alacağının daha fazla olduğunun ortaya çıkacağını, tek giriş, iki ayrı bölümde 32 daireden oluşan binada müvekkilinin yoğun olarak çalıştığını ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Giydirilmiş ücrete esas alınması gereken kira bedeli miktarı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Kıdem ve ihbar tazminatına esas alınacak olan giydirilmiş ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının giyrilmiş ücret hesaplamasında kira bedeli varsayımsal olarak 750,00 TL olarak belirlenmiş, rapora davalının itiraz etmesi üzerine davacı tarafından kira ilanları sunulmuştur. Sözü edilen ilan tarihlerine bakıldığında ilanların 2015 ve 2016 yıllarında verildiği ancak davacının iş sözleşmesinin 31.12.2014 tarihinde sona erdiği anlaşılmış, o nedenle ilanların tam olarak emsal olamayacağı değerlendirilmiştir. Buna göre davacının kaldığı dairenin emsali kira bedelleri araştırılarak kıdem ve ihbar tazminatlarına esas giydirilmiş ücret yeniden tespit edilmelidir.