Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/22274 K.2019/10577

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...’a ait Karakaya HES İşletme Müdürlüğünde 2007/9. ay- 31/12/2013 tarihleri arasında diğer davalı şirkette temizlik işçisi olarak çalıştığı, iş akdinin haksız şekilde feshedildiği iddiası ile haksız fesih tazminatı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre hükmü temyiz eden davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının Türk Borçlar Kanununun 438/3. maddesinde düzenlenen tazminata hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Borçlar Kanununa tabi iş ilişkisinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışan ve haksız feshe maruz kalan işçi Türk Borçlar Kanunu 438. maddesi gereğince bildirim sürelerine ilişkin bir tazminatı ve hakimin takdirine bağlı olarak altı aylık ücretinden fazla olamayacak şekilde tazminatı talep edebilir. Türk Borçlar Kanunu 438/3. maddesi uyarınca hükmolunacak en fazla altı aylık ücret tutarındaki tazminat doktrinde haksız fesih tazminatı olarak nitelendirilmektedir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 438. maddesi, İş Kanunu kapsamında olmayan, fakat Türk Borçlar Kanununa tabi iş sözleşmesi ile çalışan işçinin iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden olmaksızın derhal feshi durumunda uygulama alanı bulmaktadır.

Somut olayda; Davacı, işveren aracı ile geçirdiği kazadan dolayı işveren aracının kullanılmaz hale geldiği ve meydana gelen zararı ödemediği için işten çıkartıldığını, işyerinde alt işveren işçi sayısı 30’dan az olduğu için işe iade davası açamadığından bahisle BK’nun 438. maddesi gereğince haksız fesih tazminatına hükmedilmesini talep etmiş, Mahkemece feshin haksız olduğu ve davacının haksız fesih tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile talep kabul edilmiş ise de 4857 sayılı Yasa kapsamında çalıştığı sabit olan davacı açısından BK’nun 438. maddesinin uygulanması imkanı bulunmadığından haksız fesih tazminatı talebinin reddi gerekir iken aksi düşünce kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.