KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/23995 E., 2019/19581 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
472 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... feri müdahil vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının hazır beton işi ile iştigal eden davalıya ait işyerinde pompa operatörü yardımcısı olarak çalıştığını, davalı şirketin bir kısım işlerini taşeron şirketler aracılığıyla yürüttüğünü, bu şirketlerden birinin ... İnş. ve Tic. A.Ş. olduğunu, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini, davacının haftanın 7 günü 06.00-07.00 ile 22.00-23.00 saatleri arasında çalıştığını, dini ve milli bayramlar ile resmi tatillerde çalıştığını, bu çalışmalara ilişkin ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, husumet itirazında bulunduklarını, davacının davalı şirket çalışanı olmayıp, dava dışı ... İnş. ve Tic. A.Ş.’nin elemanı olduğunu, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Fer’i müdahil ... İnş. ve Tic. A.Ş. davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz :
Kararı, davalı vekili ile fer’i müdahil vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ile fer’i müdahil şirketin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır. Dosya kapsamındaki bir kısım imzasız bordrolarda fazla çalışma ücreti tahakkuku bulunduğu görülmektedir. Bu halde, bordrolar ile ücretlerin yatırıldığı banka kayıtları karşılaştırılmak suretiyle, banka kayıtlarına göre davacıya ödendiği belirlenen fazla çalışma ücreti hesaplanan fazla çalışma ücretinden mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi bozma sebebidir.
3-Somut olayda davacının her hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hesaplanan hafta tatili ücreti hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, aynı işverene karşı açılan ve Dairemiz incelemesinden geçen benzer dosyalarda davacıların ayda iki hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek sonuca gidilmiştir (Dairemizin 2017/22006 esas sayılı dosyasında ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan 2017/23996, 23997 esas sayılı dosyalarında aynı doğrultuda bozma kararı verilmiştir). Eldeki dosya yönünden de davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığının kabulü ile buna göre hesaplanan hafta tatili ücretinin hüküm altına alınması dosya kapsamına uygun düşecektir.
4- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma ücretinden önce işverence yapılan kısmi ödeme mahsup edilip, mahsuptan sonra kalan tutardan indirim yapılmıştır. Mahkemece bu yöntemle belirlenen fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınması hatalıdır. Öncelikle tanık anlatımı ile ispatlanan fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarından uygun oranda indirim yapılmalı, indirim sonrasında geriye kalan kısım üzerinden işverence ödenen miktar mahsup edilmelidir. (Dairemizin 2017/46156 esas sayılı kararı da aynı doğrultudadır) Belirtilen yön dikkate alınmadan karar verilmesi hatalıdır.
Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/23995, K. 2019/19581, 22 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama