Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/24447 K.2019/15676

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2000-2010 yılları arasında davalı Kuruma bağlı ... Erkek Öğrenci yurdunda dokuz aylık sözleşmeler yapılarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedene dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; husumet itirazında ve zamanaşımı definde bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının çalıştığı işyerinin 31.12.2009 tarihinde Milli Eğitim Bakanlığı’na devredildiği ve davacının çalışmaya devam ettiği gerekçesiyle feshe bağlı işçilik alacakları olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağı talebinin reddine, ispat edilemediği gerekçesiyle yıpranma ve kötüniyet tazminatı ile hafta tatili ücreti talebinin reddine, davacının aynı alt işveren şirkette devir sonrası 2010 yılında çalışmaya devam ettiği gerekçesiyle fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti talebinin fazlaya dair haklar saklı tutularak kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür.

Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur.

Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz.

O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir. Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır.

Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur. İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır.

Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda; dosya içeriğinde yer alan resmi yazılar değerlendirildiğinde; davalı ...’ne bağlı öğrenci yurtlarının işletilmesi Vakıflar Müdürlüğü’nde kalarak 14.12.1999 tarihinde Milli Eğitim Bakanlığı’na devredildiği, 31.12.2009 tarihinden itibaren ise tüm işletme giderlerinin de Milli Eğitim Bakanlığı’na ait olacak şekilde devredildiği ve ...’nün bu tarihten sonra herhangi bir tasarrufunun bulunmadığı anlaşılmıştır.

Kıdem tazminatı dışındaki diğer işçilik alacaklarından devreden işverenin sorumluluk süresinin 2 yıl ile sınırlı olduğu yasada açık olarak düzenlenmiştir. Davacı eldeki davayı 19.11.2013 tarihinde açtığından devir tarihinden itibaren iki yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden davanın husumet yönünden tümden reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.