Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/25501 K.2020/325

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 15.10.2001-12.09.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde reyon sorumlusu olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, işyerinde haftanın 6 günü, günde ortalama 13-14 saat çalıştığını, dini bayramlarda bir gün hariç ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmaya devam ettiğini, karşılıklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacıya kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını, davacının müvekkili şirketi ibra ettiğini, işyerinde vardiyalı çalışma sisteminin bulunduğunu, davacının taleplerinin haksız olduğunu ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre ve özellikle süresinde verilmeyen gerekçeli temyiz dilekçesinde belirtilen hususlar değerlendirilmeksizin süre tutum dilekçesi dikkate alınarak “kamu düzenine aykırılık” ve “açık hukuka aykırılık” halleri ile sınırlı olarak yapılan hukuki denetim niteliğindeki temyiz incelemesine göre, davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının ödenmeyen ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Ödeme itirazı yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir. Kural olarak, yargılama aşamasında sunulmayan deliller, temyiz veya karar düzeltme aşamasında sunulamazlar. Bu kuralın tek istisnası, dayanılıp sunulan delilin o davaya konu olan borcu kesin olarak ortadan kaldıran bir nitelik taşımasıdır.

Borcun ödendiğini gösteren makbuz veya ibraname bu istisnanın tipik örneğidir.

(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 27.01.2010 tarih 2009/9-586 esas-2010/31 karar sayılı kararı ) Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının kullandığı izinler mahsup edilmek suretiyle bakiye 13 gün yıllık izin ücreti alacaklısı olduğu ve davacının 2014 Eylül ayındaki son 12 günlük ücretinin ödendiğine dair kayıt bulunmadığı gerekçesiyle de 12 günlük ücret alacaklısı olduğu kabul edilerek yıllık izin ücreti alacağı ve 12 günlük ücret alacağı hesaplanmış olup; mahkemece hesaplanan miktarlar hüküm altına alınmıştır.

Hal böyle olmakla birlikte, dosyada yer alan belgelerden, davacının 01.09.2014-08.09.2014 tarihlerinde de yıllık izin kullandığı, davacının hak kazandığı bakiye yıllık izin ücreti alacağı ile 2014 Eylül ayına ilişkin ücret alacağının ilgili aya ilişkin imzasız ücret bordrosunda tahakkuk ettirildiği,