Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/25969 K.2018/16734

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin sigorta kayıtlarına göre 01/02/2006 tarihinden itibaren davalıya ait işyerinde hidrolik pnömatik cihazları teknik servis sorumlusu uzmanı olarak çalışmaya başladığını ve iş akdine 04/05/2013 tarihinde son verildiğini, müvekkilinin fazla mesai yapmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, ulusal bayram ve genel tatil günleri ile hafta tatillerinde çalışmasına rağmen bu ücretlerinin de kendisine ödenmediğini, müvekkilinin tüm bu hususların düzeltilmesi için işverene başvurduğunu, ancak her defasında reddedildiğini, bunun üzerine iş akdini haklı nedenle ve tek taraflı feshettiğini beyan ederek, kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 46. maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.

Somut olayda; davacının tanıklık yaptığı ve Dairemiz incelemesinden geçen 2017/12768 esas sayılı dosyada, davacı "haftada 6 gün çalışılır pazar günü izinli olunurdu." şeklinde beyanda bulunmuştur.

Yukarıda ayrıntılı bir biçimde belirtildiği üzere hafta tatili 7 günlük zaman dilimi içerisindeki 24 saatlik dinlenme hakkı olup, 6 gün çalışma yapılması halinde hafta tatilinde çalışmadan bahsedilemeyeceği gibi hafta tatili ücretine de hak kazanılamayacaktır.

Davacının tanıklık yaptığı dosyadaki beyanı dikkate alındığında, davacının hafta tatillerinde çalıştığı iddiasını ispatlayamadığı anlaşıldığından talebin reddi yerine kabulü hatalıdır.

3-Dosyaya temyiz inceleme aşamasında sunulan yıllık izin formu bakımından, bu formun da davacı asıla sorularak sonucuna göre yıllık izin ücreti hakkında değerlendirme yapılması gerekmektedir.

Sonuç: