Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/26141 K.2019/23427

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının .... İl Müessese Müdürlüğü’nde alt işveren şirkette 2004 yılında çalışmaya başladığını, değişen alt işverenler nezdinde çalışması devam ederken Özelleştirme Kapsamında işyerinin diğer davalıya devredildiğini ve 20.09.2012 tarihinde norm kadro fazlalığı gerekçesi ile iş sözleşmesinin sonlandırıldığını ileri sürerek ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücret alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalıların cevabının Özeti:

Davalı .... vekili, dava dilekçesinde ileri sürülen hususların gerçeği yansıtmadığını, 15/07/2011 ile 20/09/2012 tarihleri arasındaki kıdemine istinaden müvekkili şirket tarafından davacının banka hesabına kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacakları karşılığı toplam 4.881,55 TL ödeme yapıldığını, davacının müvekkili şirketten kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağı kalmadığını,müvekkili şirket aleyhine haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili; husumet yönünden davaya itirazlarının olduğunu, kabul anlamına gelmemek üzere, İş Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca işyeri devrinden dolayı devreden işverenin sorumluluğunun iki yıl ile sınırlı olduğunu, müvekkili şirket ile diğer davalı arasında yapılan devir sözleşmesinin tarihinin 24/07/2006, işyeri devir tarihinin 30/09/2010 olduğu dikkate alındığında iki yıllık sorumluluk süresinin dolması nedeniyle müvekkili şirkete husumet yöneltilmesinin hatalı olduğunu,

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davalı ... A.Ş.’ye karşı açılan davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılardan ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Anonim Şirketi’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davalıların sorumluluğu konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece yapılan inceleme ve değerlendirmeler sonucunda, davalı ...'ın iş yerini devrettiğinden sorumluluğunun bulunmadığı, ne var ki alacağın tamamından asıl ve alt işveren davalılar ... ve Atlılar şirketlerinin sorumlu olduğu değerlendirilerek davanın kısmen kabulüne karar verilerek hüküm kurulmuştur.

Ancak, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş emsal dosyalardaki (Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi, 2017/9705 esas ve 2017/27162 karar sayılı ilam, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi, 2017/9706 esas ve 2017/27163 karar sayılı ilam) hükme esas alınan bilirkişi raporlarında ise, ...'ın sorumlu olduğu süre belirlenirken, Özelleştirme Yüksek Kurulunun ...'ın, ....'deki % 100 oranındaki hissesinin blok satışının tamamlandığı onay tarihi olan 07.06.2010 tarihi esas alınmış,

yine Dairemizin 2017/1988 esas ve 2018/2950 karar sayılı ilamında da aynı tarihin esas alınarak işyerini devreden ...’ın kıdem tazminatından kendi çalışma dönemi ile sınırlı sorumluluğu bulunduğu dikkate alınarak hesaplama yapılması gerektiği belirtilmiştir.

Hükme esas bilirkişi raporunda ...'ın kendi dönemleri ve ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumlu olduğuna ilişkin tespit yerinde olup, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi ile Dairemizin emsal kararları çerçevesinde ilgili süreçte.

Yüksek Planlama Kurulu'nun 17.03.2004 tarih ve 2004/3 sayılı Kararı ile kabul edilmiş olan "Elektrik Enerjisi Sektörü Reformu ve Özelleştirme Strateji Belgesi"nde yer alan eylem planı çerçevesinde Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin özelleştirme programına alındığı, Kurulun 2015/125 sayılı kararıyla ...'ın özelleştirmesi stratejisinin belirlendiği, bu karar ile sermayenin % 100'ü ...'a ait ve elektrik dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansı ile ...'ın uhdesinde bulunan dağıtım sisteminin işletme hakkına sahip olan veya ileride sahip olacak dağıtım şirketlerinin hisselerinin blok satış yöntemi ile özelleştirilmesine karar verildiği,

...'a bağlı ortakların yanı sıra, ilgili dağıtım bölgelerinde dağıtım şirketlerinin kurularak ... ile dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmelerinin imzalandığı, bu dağıtım şirketlerinin adlarına görevli bulundukları dağıtım bölgelerini kapsayacak şekilde dağıtım ve perakende satış lisansları aldıkları, ..., ..., ..., ... ve ... illerini kapsayan dağıtım bölgesinde görev yapmak üzere .... isimli bir şirketin kurulduğu, bu şirket ile ... arasında 24.07.2006 tarihinde İşletme Hakkı Devir sözleşmesi imzalandığı,

Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından ise 01.09.2006 tarihinden itibaren 30 yıl süre ile elektrik dağıtım ve perakende satış görevinin ......'a verildiği, Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun 07.06.2010 tarih ve 2010/36 sayılı kararı ile ...'ın, ....'deki % 100 oranındaki hissesinin blok satışının ... Elektrik Perakende Satış A.Ş.'ne yapıldığı ve 30.09.2010 tarihinde sözleşme ile fiili devrinin yapılarak özelleştirme işleminin sonlandığı sabittir.

Somut olayda, Mahkemece emsallere aykırı şekilde ...'ın işyerini devrettiğinden sorumluluğunun bulunmadığına ilişkin kabulü hukuka aykırı olup; emsaller yönünde Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun ...'ın, ....'deki %100 oranındaki hissesinin blok satışının tamamlandığı 07.06.2010 tarihinin esas alınarak, işyerini devreden davalı ...'ın kıdem tazminatından kendi çalışma dönemi ile sınırlı sorumluluğu bulunduğu dikkate alınarak hesaplama yapılıp, ...'ın sınırlı sorumluluğu yönünde hüküm kurulması gerekirken bu hususun dikkate alınmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.