Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/26149 K.2019/23431

Davacı vekili müvekkilinin aşçı olarak çalıştığını fazla çalışma yaptığı ve hafta tatilinde çalıştığı halde karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, iddiaların gerçeği yansıtmadığını sürekli fazla çalışma uygulamasının olmadığını, fazla çalışmayapıldığı zaman serbest zaman kullandırıldığını davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine mahkemece davalı tarafın temyiz dilekçesini süresinde sunmadığı gerekçesi ile temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar verilmiştir.

25.04.2016 tarihli ek karar, davalı tarafça süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Somut olayda, mahkeme gerekçeli kararı 01.04.2016 tarihinde davalı vekiline tebliğ edildiği 07.04.2016 tarihinden uyap üzerinden elektronik imzalı olarak davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinin yasal temyiz süresi içinde sunulduğu ancak 12.04.2016 tarihinde uyap sisteminden alınarak havale edildiği anlaşılmaktadır.

Anılan sebeplerle, davalı vekilinin 07.04.2016 tarihli temyiz dilekçesinin yasal 8 günlük temyiz süresi içinde verildiği anlaşıldığından davalının temyiz isteminin reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 25.04.2016 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, karar verildi.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte birinin nispi temyiz karar harcı olarak yatırılması gerekir. Kararı temyiz eden davalı vekilince temyiz karar harcı olarak 29,20 TL maktu harç yatırılmıştır. Bakiye nispi temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmamaktadır.