KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/26298 E., 2019/23377 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
365 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Üniversitesi Rektörlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; dava dilekçesinde davalı taraf olarak ... Üniversitesi ... Meslek Yüksekokulu Müdürlüğü gösterilmiş ise de hizmet tespit dosyası ile de kesinleştiği üzere davacının ... Üniversitesi Rektörlüğü bünyesinde çalıştığı sabit olup dava dilekçesinin tebliği üzerine de ...
Üniversitesi Rektörlüğü vekilinin davaya cevap dilekçesi sunarak davayı takip ettiği ve böylece taraf teşkilinin sağlanmış olduğu, bu halde mahkemece gerekçeli karar başlığında, davalının "... Üniversitesi Rektörlüğü “ şeklinde yazılması gerekirken, “... Üniversitesi ...
Meslek Yüksekokulu Müdürlüğü” şeklinde yazılması hatalı ise de, anılan hatanın mahkemesince her zaman düzeltilebilecek sonuca etkili olmayan maddi hata niteliğinde olduğu anlaşılmasına göre, davalı üniversitenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda davalı üniversite harçtan muaf olduğundan, Mahkemece hüküm kısmının 9. bendinde harcın yargılama giderleri içerisine katılarak tüm davalılardan müşterek müteselsilen tahsiline karar verilmesi ile dava dilekçesinde yasal faiz talep edilmesine rağmen ücret alacağına talep dışına çıkılarak en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi hatalı olmuştur. Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının 3. ve 9. bentlerinin tamamen çıkarılarak yerine;
“3- 8.000 TL net ücret alacağının dava tarihi olan 13.04.2010 tarihinden itibaren işletilecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi aşmamak üzere yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, “
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/26298, K. 2019/23377, 16 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama