Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/26563 K.2020/1362

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasında davacının fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Tarafın belgeyi ibraz etmemesi” başlıklı 220 nci maddesi;

“(1) İbrazı istenen belgenin, ileri sürülen hususun ispatı için zorunlu ve bu isteğin kanuna uygun olduğuna mahkemece kanaat getirildiği ve karşı taraf da bu belgenin elinde olduğunu ikrar ettiği veya ileri sürülen talep üzerine sükut ettiği yahut belgenin var olduğu resmî bir kayıtla anlaşıldığı veya başka bir belgede ikrar olunduğu takdirde, mahkeme bu belgenin ibrazı için kesin bir süre verir.

(2) Mahkemece, ibrazı istenen belgenin elinde bulunduğunu inkâr eden tarafa, böyle bir belgenin elinde bulunmadığına, özenle aradığı hâlde bulamadığına ve nerede olduğunu da bilmediğine ilişkin yemin teklif edilir.

(3) Belgeyi ibraz etmesine karar verilen taraf, kendisine verilen sürede belgeyi ibraz etmez ve aynı sürede, delilleriyle birlikte ibraz etmemesi hakkında kabul edilebilir bir mazeret göstermez ya da belgenin elinde bulunduğunu inkâr eder ve teklif edilen yemini kabul veya icra etmezse, mahkeme, duruma göre belgenin içeriği konusunda diğer tarafın beyanını kabul edebilir.” hükmünü içermektedir.

Somut olayda; davacı fazla çalışma yaptığına ilişkin iddiasına dayanak olarak tanık anlatımları haricinde takograf ve araç takip kayıtlarına da dayanmış; davalı yanca bu kayıtlar sunulmadığı gibi bu belgelerin arşivlerinde bulunmadığı da savunulmamıştır.

Dinlenen davalı tanıklarınca ittifakla, şoförlerin yaptıkları sefer kayıtlarının iş yerinde personel işlerinden sorumlu birim tarafından tutulduğu beyan edilmiş, davacı tanıklarınca takograf kayıtlarının bulunduğundan bahsedilmiştir. Mahkemece tensip zaptı ile davalıların iş yeri kayıtlarını sunması yönünde ara karar tesis edilmiş ise de, takograf ve araç takip kayıtlarının ibrazının Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 220. maddesindeki usul çerçevesinde istenmediği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, dava konusu döneme ilişkin takograf ve araç takip kayıtlarının sunulması için Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 220 nci maddesi gereğince davalılara kesin süre verilmeli, ilgili belgeler kesin süre içinde ibraz edilirse bilirkişice gerekli inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmeli, kesin süre içinde ibraz edilemezse, tanık anlatımları ve dosya kapsamına göre fazla çalışma ücret alacağı hakkında hüküm kurulmalıdır.

Eksik inceleme ile fazla çalışma alacak isteminin reddi isabetsizdir.