Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/28192 K.2017/10314

Davacı ile davalı aralarındaki dava hakkında .... İş Mahkemesinden verilen 19.02.2015 tarihli ve 2013/952 esas 2015/75 karar sayılı kararın, süresi içinde davacı ve davalılar ...Tekstil İnş. Gıda ve İth. Mad. San. Tic. Ltd. Şti. avukatları ile .... A.Ş. tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.06.2016 tarihli ve 2015/11498 esas, 2016/15849 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir. ....A.Ş. tarafından kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, fesih tarihi itibariyle herhangi bir işveren sıfatı taşımayan davalı EÜAŞ’ın sorumluluğunun bulunmadığı kanaatine varılmış, EÜAŞ yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı tarafından verilen maddi hatanın giderilmesi isteğini içeren dilekçe ve ekleri incelendi.

Dairemizce, Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle, davacı tarafından muvazaa iddiasında bulunulmamasına ve bu durumda davalı kurumun asıl işveren olarak alt işverenin işyerinin devrinden dolayı davacının taleplerinden sorumlu olmamasına, davalı kurumun ancak kendi döneminde doğmuş alacaklardan asıl işveren ilişkisi sebebiyle sorumlu tutulabilmesine, devirden sonra feshin gerçekleşmesine ve dava konusu feshe bağlı alacaklar bakımından davalı kurumun yukarıda belirtildiği üzere sorumluluğunun bulunmamasına,

diğer taraftan davacının davalı alt işverenin kendi dönemi ile sınırlı sorumlu tutulmasını istemesi ile birlikte davanın kısmi dava olması sebebiyle mahkemece verilen kararın miktar itibariyle sonuca etkili olmamasına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün ilave bu gerekçe ile ONANMASINA karar verilmiş ise de, yeniden yapılan incelemede.

Dairemizin temyiz incelemesinden geçen diğer kararlarında işyeri devrinin mevcut olduğunun kabul edildiği anlaşılmakla, Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının maddi hataya dayandığı sonucuna varıldığından ortadan kaldırılmasına karar verildi, dosya yeniden ele alınıp incelendi, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, fesih tarihi itibariyle bir işveren sıfatı taşımayan daval EÜAŞ‘ın sorumluluğunun bulunmadığı kanaatine varılmış, EÜAŞ yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalılar ...Tekstil İnş. Gıda ve İth. Mad. San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri ile.... A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, ...Tekstil İnş. Gıda ve İth. Mad. San. Tic. Ltd. Şti.'nin tüm, davacı ve davalı ...Ş. aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İş yeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş yeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, iş yerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanunun üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, iş yeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi iş yeri veya iş yerlerindeki hizmet sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, iş yerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İş yeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde iş yeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda iş yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacı, davalı EÜAŞ'a ait ... Linyit İşletmesinde çalışırken, işyeri 17.06.2013 tarihinde özelleştirilerek ... Elektrik Üretim A.Ş. tarafından devralınmıştır. Davalı ile alt işverenleri arasındaki hukuki ilişkide muvazaa mevcut olmasa dahi, davalı EÜAŞ'ın asıl işveren olarak müteselsil sorumluluğu bulunduğundan, davalı özelleştirme öncesi kıdem tazminatından, işçiyi çalıştığı süreyle ve devir esnasında işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlı olarak sorumludur. Bu husus gözetilmeksizin davalı EÜAŞ yönünden davanın reddi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Sonuç: